بیوگرافی جمشید مشایخی

 بیوگرافی جمشید مشایخی:

نام اصلی: جمشید مشایخی

زمینه فعالیت: سینما و تلویزیون

تولد: ۵ آذر ۱۳۱۳

جاجرود، استان تهران

ملیت: ایرانی

سال‌های فعالیت: ۱۳۳۵ تاکنون

همسر(ها): گیتی افروز رئوفی

فرزندان: نادر، نغمه و سام

درگذشت: ۱۳ فروردین ۱۳۹۸

 

جمشید مشایخی,بیوگرافی جمشید مشایخی,عکس های جمشید مشایخی

 

بیوگرافی جمشید مشایخی:

جمشید مشایخی متولد ۵ آذر ۱۳۱۳ در تهران می باشد. جمشید مشایخی از بازیگران پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون ایران است. اصالت جمشید مشایخی به تنکابن مازندران می رسد. وی دارای تحصیلات ناتمام در رشته تئاتر است.

 

جمشید مشایخی سال ۱۳۳۶ به استخدام اداره تازه تأسیس هنرهای دراماتیک درآمد و به عنوان بازیگر کار خود را در برنامه نمایشی کانال سوم غیردولتی آغاز کرد و با ایفای نقش در فیلم کوتاه «جلد مار» هژیر داریوش به همراه فخری خوروش جلوی دوربین رفت.

جمشید مشایخی حتی به خاطر بازی سینمایی اش برای مدتی از کار تئاتر اخراج شد. در واقع کار حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۴۹ به‌طور رسمی شروع کرد. بازی جمشید مشایخی در نقش انسان‌های بی‌رحم و همچنین نقش‌های تاریخی همچون «شازده احتجاب»، «کمال الملک» و رضا تفنگچی/خوشنویس در سریال «هزار دستان» نشانگر از توانایی بازیگری اوست.

با این حال، در کارنامه بازیگری او، نقش‌های کم ارزش و گاه بی‌ارزش نیز شاهد هستیم که به گفته خود، پذیرفتن آن نقش‌ها را برای کمک به کارگردان‌ها قبول می‌کند؛ هرچند که به کارنامه بازیگری اش لطمه وارد شود. جمشید مشایخی در سال ۱۳۶۳، بابت بازی در دو فیلم گل‌های داوودی و کمال‌الملک، برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر شد. از نمایش‌های مهم او بازی در نقش «بزرگ آقا» در نمایش میراث کارِ بهرام بیضایی در تالار ۲۵ شهریور در آذر ماه ۱۳۴۶ بود.

جمشید مشایخی در سال ۹۳ به عنوان سفیر سلامت چشم و بینایی و در سال ۹۴ به عنوان سفیر سلامت از سوی وزارت بهداشت و دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران معرفی و به وی تندیس سلامت اهدا شد.

جمشید مشایخی,بیوگرافی جمشید مشایخی,عکس های جمشید مشایخی

 

ازدواج جمشید مشایخی

جمشید مشایخی با گیتی رئوفی ازدواج کرده و سه فرزند به نام های نادر، نغمه و سام دارد. شاید شناخته شده ترین آنها نادر مشایخی باشد.

نادر، حالا رهبر ارکستر تهران است و سال ها در اتریش موسیقی خواند و ارکسترهای مختلفی را رهبری کرد. شاید وجه تشابه بهترین بازیگران سینمای ایران همین باشد؛ فرزندان مشایخی و انتظامی، هر دو از بهترین آهنگسازان ایران هستند.

جمشید مشایخی,بیوگرافی جمشید مشایخی,عکس های جمشید مشایخی

 

بیماری جمشید مشایخی:

 سال ها پیش پس از درد معده پزشکان متوجه سرطان می شوند و احتمال زنده ماندش را کم می دانند اما در نهایت با عمل جراحی ۳۵ درصد روده را بر می دارند و استاد دوباره سلامتی خود را بدست می آورد.

جمشید مشایخی در تابستان ۹۷ برای دومین بار از ناحیه دستگاه گوارش و روده به علت مشکل چسبندگی و همچنین سنگ کیسه صفرا مورد عمل جراحی قرار گرفت.

جوایز جمشید مشایخی:

– برندهٔ تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در هفتمین دورهٔ جشن خانهٔ سینما بابت ایفای نقش در فیلم بانوی من (۱۳۸۲)

– نامزد دریافت تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد در سومین دورهٔ جشن خانهٔ سینما بابت ایفای نقش در فیلم کمیته مجازات (۱۳۷۸)

– جایزهٔ بهترین بازیگر مرد بابت ایفای نقش در فیلم پدربزرگ در جشنواره بین‌المللی فیلم پیونگ‌یانگ (۱۳۶۴)

– سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر بابت ایفای نقش در فیلم گل‌های داوودی (۱۳۶۳)

– سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر بابت ایفای نقش در فیلم کمال‌الملک (۱۳۶۳)

 

مرگ: 

جمشید مشایخی  در تاریخ ۱۳ فروردین 1398  در سن 84 سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.

زندگینامه چارلی چاپلین؛ هنرمند تکرار‌نشدنی بریتانیایی

در این مطلب از زندگی هنری هنرمند نام‌آشنا، سِر چارلز اسپنسر چاپلین (Sir Charles Spencer Chaplin) یا چارلی چاپلین صحبت کرده‌ایم.

سِر چارلز اسپنسر چاپلین (Sir Charles Spencer Chaplin) سینماگر مشهور بریتانیایی بود. چارلز چاپلین غالبا با نام چارلی چاپلین شناخته می‌شود. در این مطلب نیز به قصد سهولت خوانش متن برای خواننده از نام چارلی چاپلین استفاده می‌شود. چارلی چاپلین در شانزدهمین روزِ آوریلِ ۱۸۸۹ به دنیا آمد. برای محل تولد چارلی چاپلین از کشورهای مختلفی یاد شده است. برای نمونه، در وب‌سایت رسمی «چارلی چاپلین» محل تولد این هنرمند لندن، انگلستان ذکر شده است. در منبعی دیگر محل تولد چارلی چاپلین در یکی از کمپ‌های کولی‌های نزدیک به بیرمنگام در انگلستان عنوان شده است. این ادعا زمانی مطرح شد که ۴۰ سال پس از درگذشت چاپلین، خانواده‌اش نامه‌ای از او یافتند، نامه‌ای که خود چاپلین محل تولدش را در کمپ کولی‌های نزدیک به بیرمنگام عنوان کرده است. از سمت دیگر، FBI معتقد است چارلی چاپلین یک یهودی با نام واقعی اسرائیل تورنشتین است. مرکز پلیس لندن نیز ادعا کرده که احتمال تولد چارلی چاپلین در فرانسه وجود دارد. درهرصورت، احتمالا قابل اعتمادترین فرضیه، تولد این هنرمند در بریتانیا باشد. والدین چارلی زوجِ بازیگر و آوازه‌خوانی ساکن لندن بودند. چارلی چاپلین در طول عمرش با چهار زن با نام‌های میلدرد هریس، لیتا گری، پائوت گدارد و اونا اونیل ازدواج کرد. ازدواج آخر وی طولانی‌ترین زندگی مشترکش به حساب می‌آید.

چارلی چاپلین

مجله تایم چارلی چاپلین را به‌عنوان یکی از «۱۰۰ شحصیت تأثیرگذار قرن ۲۰» نامید

چارلی چاپلین برای اولین‌بار در سن ۱۲ سالگی پا به صحنه گذاشت و پس از چند اجرا، اولین رگه‌های آغاز یک فعالیت حرفه‌ای در چارلی پیدا شدند. چاپلین کار خود را به‌عنوان کمدین آغاز کرده بود. وی در سال ۱۹۱۰ برای اجرای نمایشی به همراه فرد کارنو به امریکا سفر کرد. این بازیگر پس از حضور در امریکا نظر بینندگان امریکایی را به خود جلب کرد. وی اولین پیشنهاد بازیگری در فیلم را در سال‌ ۱۹۱۲ دریافت کرد. این، نقطه‌ی ورود چرالی چاپلین به سینما بود. چارلی یک سال بعد به‌صورت رسمی جلوی دوربین رفت و با شرکت Keystone با حقوق هفتگی ۱۵۰ دلار قرارداد همکاری امضا کرد. چارلی چاپلین با همکاری Keystone در عرض یک‌سال چندین فیلم کوتاه جلوی دوربین برد. او در مورد اولین تجربه‌های سینمایی‌اش می‌گوید:

من هیچ ایده‌ای دربارهٔ چهره‌پردازی و لباسم نداشتم. لباسی را که در فیلم اول داشتم دوست نداشتم. در راه لباس‌خانه به این نتیجه رسیدم که شلوار بگی گشاد بپوشم و کفش‌های بزرگ و کلاهی خاص. می‌خواستم همه چیز با هم در تضاد باشد. کتی تنگ و کلاهی کوچک و کفشی بزرگ. نمی‌دانستم باید پیر به نظر بیایم یا جوان؛ اما وقتی یاد حرف کارگردان افتادم که می‌خواست کمی بزرگتر از آنچه هستم به نظر بیایم، پس یک سبیل اضافه کردم. نمی‌دانستم چه شخصیتی باید داشته‌باشم، اما زمانی‌که لباس‌ها را پوشیدم، خودِ لباس‌ها احساسی به من داد که شخصیت را دیدم، آغاز به شناختنش کردم و زمانی‌که به روی صحنه می‌رفتم، کاملاً متولد شده ‌بود.

چارلی در حال مطرح شدن بود. او در سال ۱۹۱۵ با شرکت فیلمسازی Essanay وارد همکاری شد. چارلی چاپلین سه سال با Essanay همکاری کرد. وی در این سه سال اما پر کار بود. او با همکاری Essanay چندین فیلم کمدی را به‌عنوان نویسنده و کارگردان جلوی دوربین برد. تفاوت و قدم مهمی که چاپلین در گذار از «Keystone» به «Essanay» رقم زد را شاید بتوان در رسیدن او از «فیلم کوتاه» به «فیلم بلند» یافت. چاپلین پس از قطع همکاری با Essanay با رقم قرارداد بیشتری به شرکت Mutual‌ پیوست و به ساخت فیلم‌های کمدی صامتش ادامه داد. چاپلین در عرض ۱۸ ماه همکاری با شرکت Mutual دوازده فیلم سینمایی ساخت. همکاری چارلی چاپلین با Mutual‌ نیز دوام چندانی نداشت. این هنرمند معاصر در سال ۱۹۱۸ از Mutual‌ جدا شد. وی پس از جدایی از Mutual‌ تصمیم گرفت به‌صورت مستقل کار کند. در نتیجه‌ی این تصمیم، او شرکت First National را تأسیس کرد. او در شرکت مستقل خودش کار را با فیلم کوتاه «A Dog’s Life» آغاز کرد. چاپلین مدتی بعد فیلم «Shoulder Arms» را تولید کرد. فیلمی که با نگاهی طنز به مسئله جنگ می‌پرداخت و با موفقیت در گیشه شهرت قابل‌توجه‌ای برای چارلی چاپلین به ارمغان آورد. وی در استودیو مستقل خود نیز به پرکاری قابل‌توجه‌اش ادامه داد.

چارلی چاپلین

اندرو ساریس: بدون شک چاپلین یگانه و مهم‌ترین هنرمند تاریخ سینماست

چارلی چاپلین در سال ۱۹۲۳ به اتفاق ماری پیکفورد، داگلاس فِیربنکس و دی. دابلیو. گریفت شرکت «United Artists Corporation» را تشکیل داد. نکته بسیار مهم درباره حضور چارلی چاپلین در این شرکت، گزیده‌کار شدن وی نسبت به گذشته بود. چارلی چاپلین در همکاری‌های قبلی خود با شرکت‌های مختلف، برای مثال شرکت «Mutual» در ۱۸ ماه ۱۲ فیلم تولید کرد. به نقل از برخی منابع، چارلی اما در شرکت «United Artists Corporation» در طول ۲۹ سال، تنها ۸ فیلم سینمایی تولید کرد. این اتفاق مدرکی بر اثبات «گزیده‌کار شدن» چارلی چاپلین در همکاری‌اش با «United Artists Corporation» است. این گزیده کار کردن اما نتایج قابل‌توجه‌ای برای چاپلین داشت. او در این دوران، چند فیلم از ماندگارترین متون دوران کاری‌اش را خلق کرد. فیلم‌هایی مانند «عصر جدید» و «دیکتاتور بزرگ».

بسیاری از منتقدان و صاحبنظران سینما، چارلی چاپلین را ستوده‌اند. اندرو ساریس، نظریه پرداز سینما، چارلی چاپلین را «یگانه و مهم‌ترین هنرمند تاریخ» و «جهانی‌ترین نماد» نامیده است. مؤسسه فیلم بریتانیا چاپلین را «مبدل سینما به هنر هفتم» عنوان کرده است. مجله تایم چارلی چاپلین را به‌عنوان یکی از «۱۰۰ شحصیت تأثیرگذار قرن ۲۰» می‌نامد. یا در جایی، سیمون لوییس می‌گوید در جاهایی که هیچ فیلمی از چاپلین پخش نشده، وی باز هم شناخته می‌شود. شخصیت ولگرد چارلی چاپلین در فیلم‌هایش یکی از شناخته‌شده‌ترین شخصیت‌های سینما است. در سال ۲۰۰۴ یک کلاه و یک عصا به‌عنوان مولفه‌های شناخته‌شده این شخصیت ۱۴۰ هزار دلار به فروش رفتند. اتفاقی که از تاثیر بسیار زیاد چارلی چاپلین در فرهنگ عامه سخن می‌گوید.

چارلی چاپلین

چارلی چاپلین اما در طول زندگی‌اش درگیر سیاست نیز شده است. سال‌ها پیش سناتوری به نام جوزف مک‌کارتی، نام چارلی چاپلین را در میان فهرست کومونیست‌های معروف قرار داد. چاپلین در آن زمان برای نمایش فیلمی در لندن بود، اما با قرار گرفتن نامش در میان کومونیست‌ها، از امریکا اخراج شد و از ژانویه ۱۹۵۳ تا سال ۱۹۷۲ دور از امریکا و در سوییس زندگی کرد. ماجرای کومونیست خوانده‌شدن چارلی چاپلین در سال ۱۹۵۴ نقش بر آب شد و تقلبی از آب درآمد. وی اما در سال ۱۹۷۲ در میان استقبال پرشور مردم به امریکا بازگشت. در سال ۲۰۱۲ اداره اطلاعات داخلی بریتانیا یا MI5 در گزارشی از درخواست دولت امریکا مبنی بر تحت نظر گرفتن چارلی چاپلین به‌دلیل «گرایش‌های کومونیستی» خبر داد. اما خوب، این اداره هیچگاه نتوانست مدرکی مبنی بر ارتباط چاپلین با کومونیست‌ها ارائه دهد. درنهایت اما ادعا شد که شاید چاپلین عقاید کومونیستی داشته باشد، اما هیچگاه در این مورد رادیکال نبوده.

در ادامه این مطلب از فیلم‌های چارلی چاپلین و کتاب‌های مربوط‌به او نوشته‌ایم.

فیلم‌ها

همکاری با استودیو Keystone

چارلی چاپلین در ساخت برخی از این فیلم‌ها صرفا بازیگر، و در برخی نویسنده‌، کارگردان و بازیگر بوده است. تمام این فیلم‌ها در سال ۱۹۱۴ روی پرده رفته‌اند.

نام فیلم
Making a Living
Kid Auto Races at Venice
Mabel’s Strange Predicament
Between Showers
A Film Johnnie
Tango Tangles
His Favourite Pastime
Cruel, Cruel Love
The Star Boarder
Mabel at the Wheel
Twenty Minutes of Love
Caught in a Cabaret
Caught in the Rain
A Busy Day
The Fatal Mallet
Her Friend the Bandit
The Knockout
Mabel’s Busy Day
Mabel’s Married Life
Laughing Gas
The Property Man
The Face on the Bar Room Floor
Recreation
The Masquerader
His New Profession
The Rounders
The New Janitor
Those Love Pangs
Dough and Dynamite
Gentleman of Nerve
His Musical Career
His Trysting Place
Getting Acquainted
His Prehistoric Past
Tillie’s Punctured Romance

همکاری با استودیو Essanays

چارلی چاپلین تمام فیلم‌های فهرست حاضر را به‌عنوان نویسنده، کارگردان و بازیگر جلوی دوربین برد. این فیلم‌ها در سال‌‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ اکران شده‌اند.

نام فیلم
His New Job
A Night Out
The Champion
In The Park
A Jitney Elopment
The Tramp
By The Sea
Work
A Woman
The Bank
Shangaied
A Night in the Show
Police
A Burlesque on Carmen

همکاری با استودیو Mutual

چارلی چاپلین در این فیلم‌ها به‌عنوان تهیه‌کننده، نویسنده، کارگردان و بازیگر حاضر بوده است. این فیلم‌ها در سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۷ اکران شده‌اند.

نام فیلم
The Floorwalker
The Fireman
The Vagabond
One A.M
The Count
The Pawnshop
Behinde the Screen
The Rink
Easy Street
The Cure
The Immigrant
The Adventure

همکاری با استودیو First Nationals

چارلی چاپلین در تمام فیلم‌های این فهرست به‌عنوان نویسنده، تهیه‌کننده، کارگردان و بازیگر حاضر بوده. وی در برخی از فیلم‌ها نیز آهنگسازی کرده است. فیلم‌های فهرست حاضر در سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۳ روی پرده رفته‌اند.

نام فیلم
A Dog’s Life
Shoulder Arms
The Bond
Sunnyside
A Day’s Pleasure
The Idle Class
Pay Day
The Pilgrim

همکاری با United Artists

فیلم‌های فهرست حاضر در وب‌سایت چارلی چاپلین به‌عنوان تولیدات خود این هنرمند یاد شده‌اند. در برخی از منابع اما این فیلم‌ها به‌عنوان همکاری با United Artist یا First National یا «تولیدات بریتانیایی» ذکر شده‌اند. چارلی چاپلین در تمام این فیلم‌ها علاوه‌بر بازیگری، وظیفه نویسندگی، تهیه‌کنندگی، آهنگسازی (به جز فیلم A Woman of Paris) و کارگردانی را برعهده داشته است.

سال نام فیلم
1921 The Kid
1923 A Woman of Paris
1925 The Gold Rush
1928 The Circus
1931 City Lights
1936 Modern Times
1940 The Great Dictator
1947 Monsieur Verdoux
1952 Limelight
1957 A King in New York
1967 A Countess from Hong Kong

کتاب‌های مرتبط

فهرست زیر شامل کتا‌ب‌های موجود به زبان فارسی و مربوط‌به چارلی چاپلین است.

تاریخ نام کتاب نویسنده مترجم ناشر
۱۳۶۱ چارلی چاپلین لابری هارمون سارا میرعباسی کورش
۱۳۶۳ چاپلین چاپلین حسین مرندی نگاه
۱۳۶۴ آمریکا علیه چارلی چاپلین تیمونی لاینز، کوین براونلاو، چارلز سیلور ایراندخت صادقی وند فتحی
۱۳۷۷ لایم لایت چارلی چاپلین رضا سیدحسینی امیرکبیر
۱۳۸۲ افسانه چارلی چاپلین مسعود فراستی ندارد سوره مهر
۱۳۸۳ چارلی چاپلین و عشق پریسا احدیان ندارد ترفند
۱۳۸۳ روشنایی‌های شهر چارلی چاپلین محمدرضا باباگلی موزه سینمای ایران، بنیاد سینمایی فارابی
۱۳۸۵ روانشناسی نامه چارلی چاپلین به دخترش جرالدین مرتضی امیدخواه خرشتمی، مریم رحیمی مند ندارد نیلوفرانه
۱۳۸۶ چارلی چاپلین پام براون منیژه اسلامی مؤسسه فرهنگی منادی تربیت
۱۳۸۸ چارلی چاپلین راجر مانول لیلا شاپوریان شرکت توسعه کتابخانه‌های ایران
۱۳۸۹ داستان کودکی من چارلی چاپلین محمد قاضی نشر ثالث
۱۳۸۹ زندگینامه چارلی چاپلین ۸۸ ساله تدوین:هانی قلی پور، زیرنظر:مجید ابهری ندارد خردآذین
۱۳۹۰ زندگی پدرم چارلی چاپلین: همراه‌با نامه چاپلین به دخترش چارلز چاپلین حسن مرندی، منصور تاراجی نگاه
۱۳۹۰ مصاحبه‌های چارلی چاپلین کوین هیز لاله نیکخواه قاضی
۱۳۹۱ اندیشه‌های زیبا: چارلی چاپلین اعظم ابراهیمی ندارد موفقیت
۱۳۹۱ چارلی چاپلین و نامه او به دخترش هادی کبودوند ندارد کاکتوس
۱۳۹۲ دلقک نابغه: برگزیده‌ای از سخنان چارلی چاپلین مرضیه جراحی ندارد تبسم
۱۳۹۲ بهترین لحظات زندگی از نگاه چارلی چاپلین ذکر نشده حمیدرضا غیوری غیوری
۱۳۹۲ لحظاتی با چارلی چاپلین گردآورنده:مهدی یزدانی سروناز هرانر نامک
۱۳۹۳ نامه‌های چارلی چاپلین به دخترش دیوید رابینسون مهشید ظریف سراج اندیشه

آشنایی با پابلو پیکاسو و نقاشی هایش

پیکاسو ( Picasso ) هنرمندی تاثیرگذار در نیمه اول قرن بیستم میلادی بود. او به همراه یک هنرمند پیشگام دیگر به نام ژرژ براک ، تکنیک کلاژ را ابداع کرد و کمک های زیادی به مکاتب کوبیسم ، سمبولیسم ( نمادگرایی ) و سورئالیسم نمود. اگرچه پابلو پیکاسو خود را بیش از هر چیز به عنوان یک نقاش مطرح نمود، اما کارهای هنری دیگر او نیز بسیار تاثیرگذار بودند. او تکنیک اسمبلاژ ( Assemblage art ) یا “جفت و جور کاری” را با اتصال مواد مختلف به یکدیگر، ابداع نمود. چاپ دستی نیز یکی دیگر از فعالیت هایی بود که این نقاش برجسته به آن می پرداخت. از جمله تابلوهای پابلو پیکاسو، گرنیکا نام دارد که هم اکنون در موزه رینا سوفیا در مادرید اسپانیا نگهداری می شود.

پیکاسو
عکسی از پابلو روئیس پیکاسو در کارگاه شخصی خودش

پابلو پیکاسو اهل کجا و کدام کشور است

پابلو روئیس پیکاسو اهل کشور اسپانیا بوده و در سال 1881 در شهر مالاگای اسپانیا در یک خانواده خلاق متولد شد. پدرش دون خوزه روئیس بلسکو، یک نقاش بود و او نیز به سرعت نشانه هایی از همین استعداد را نشان داد. مادرش (ماریا) ادعا کرده است اولین کلمه ای که او به زبان آورد، مداد بود. پابلوی کوچک در سن 11 سالگی به طور رسمی هنر را زیر نظر پدرش شروع کرد. نقاشی های متعددی از سال های نوجوانی او به سبک آکادمیک، وجود دارد. زمانی که خانواده وی به بارسلون مهاجرت نمود، فرصت ادامه تحصیل و مطالعه نقاشی به صورت حرفه ای برای پیکاسو فراهم شد. در بارسلون، پدرش مسئولین آکادمی را متقاعد کرد تا از او امتحان ورود به دوره پیشرفته را بگیرند. فرایند این امتحان در حالت عادی یک ماه طول می کشید اما پابلوی 13 ساله آن را در یک هفته گذرانده و موفق به ورود به آکادمی شد. در 16 سالگی پدرش، این پسر نوجوان را به آکادمی سن فرناندوی مادرید فرستاد، اما او مدتی پس از ثبت نام، آن آکادمی را رها کرد. در این شهر پیکاسو آثار هنرمندان مطرحی از جمله ال گرکو را دید و تحسین کرد. با این حال بیشتر عمر او در فرانسه گذشت و در پاریس با هنرمندان بزرگی دیدار کرده و آشنا شد. در این شهر فعالیت ها و دوره های کاری و آثار این هنرمند برجسته قرن بیستم شکل گرفت. تمایلات سیاسی پیکاسو به سوی کومونیسم و ایدئولوژی ضد جنگ گرایش داشت. به طوریکه در سال 1962 جایزه صلح لنین را دریافت کرد. اما او هرگز یک کومونیست متعصب نبود. ژان کوکتو در خاطراتش از قول او در ارتباط با کومونیسم اینگونه نقل می کند:” من به یک خانواده پیوسته ام و مانند همه خانواده ها، این هم پر از کثافت است”. پابلو پیکاسو در سال 1973 در سن 92 سالگی، بر اثر مشکلات ریوی و نارسایی قلبی درگذشت. این هنرمند برجسته، یک شخصیت مشهور و کاریزماتیک بود که هنوز هم مطالعه آثار هنری و حواشی زندگی شخصی اش برای مردم جذاب است.

عکس و امضای پیکاسو

https://www.rangehonar.com/data/_uploaded/image/painting-training/Pablo-Picasso-2.jpg

در 8 سالگی

https://www.rangehonar.com/data/_uploaded/image/painting-training/Pablo-Picasso-3.jpg

عکس پیکاسو در نوجوانی

https://www.rangehonar.com/data/_uploaded/image/painting-training/Pablo-Picasso-4.jpg

عکس پیکاسو در جوانی

https://www.rangehonar.com/data/_uploaded/image/painting-training/Pablo-Picasso-6.jpg

اواخر عمر

امضای پیکاسو
امضای هنری پیکاسو

سبک نقاشی پیکاسو

دوره آبی
یک تابلو از دوره آبی مربوط به سال 1903 میلادی

دوره آبی پیکاسو

به نقاشی های خلق شده در سال های 1901 تا 1904 در پاریس و بارسلون، دوره آبی پیکاسو گفته می شود. در این دوره پیکاسو در نتیجه تاثرات ناشی از خودکشی دوست خود به نام کارلوس کاساگماس، یک مجموعه نقاشی را خلق نمود که تم رنگی اصلی آن آبی است و موضوع آن اغلب بیچارگان، رنجدیدگان و فقرا است. اگرچه این مجموعه کار، امروزه طرفداران بسیاری دارد اما پیکاسو در زمان خود برای فروش آن ها با مشکلات زیادی روبرو بود.

دوره رز
یک تابلو از دوره رز یا صورتی مربوط به سال 1905 میلادی

دوره رز

نقاشی های این هنرمند در سال های 1904 تا 1906 در فرانسه، تم رنگی قرمز و نارنجی گرفت و از این جهت به آن دوره رز گفته می شود. در این دوره پیکاسو برای آثار خود مجموعه دارانی یافت. یکی از این مجموعه داران گرترود استاین بود که پابلو از چهره او یک نقاشی نیز کشید و حامی اصلی او به شمار می رفت. در همین دوره بود که پیکاسو با هنری ماتیس آشنا و تا آخر عمر به یک دوست و رقیب برای او تبدیل شد.

دوشیزگان آوینیون
تابلوی دوشیزگان آوینیون پیکاسو در سال 1907

دوره آفریقایی

نقاشی های پیکاسو در سال های 1906 تا 1909  تحت تاثیر مجسمه ها و ماسک های آفریقایی بود. این تغییر سبک به دنبال مشاهده یک ماسک آفریقایی توسط ماتیس اتفاق افتاد. نخستین اثر پیکاسو در این زمینه تابلوی دوشیزگان آوینیون ( Les Demoiselles d’Avignon ) است. در این دوره، کم کم نشانه هایی از سبک نقاشی کوبیسم در آثار او پدیدار شد.

کوبیسم تحلیلی
کوبیسم تحلیلی

کوبیسم ترکیبی
کوبیسم ترکیبی یا کریستال کوبیسم

دوره کوبیسم

دوره کوبیسم: منتقدین هنری این دوره را به دو بخش کوبیسم تحلیلی (1909 تا 1912) و کوبیسم ترکیبی (1912 تا 1919) تقسیم می کنند. دوره کوبیسم تحلیلی با همکاری ژرژ براک گسترش یافت و در این دوره پیکاسو و براک با استفاده از رنگ های قهوه ای و خنثی، اشیا و فضا را به اشکال هندسی تجزیه و تحلیل می نمودند. دوره ترکیبی نیز مرحله ای پیشرفته تر از کوبیسم تحلیلی بود که در آن از تکه چسبانی روزنامه یا کاغذ دیواری در نقاشی ها استفاده می شد. برخی از آثار این دوره (بین سال های 1915 تا 1917) توسط موریس راینال به نام کوبیسم کریستال نامگذاری شده است. این آثار از سطوح هندسی تخت، و فرم های روی هم آمده تشکیل شده است. برای مطالعه بیشتر در این زمینه، مطلب زیر را بخوانید:

سبک نقاشی پیکاسو چیست؟

چهار دوره بالا، اثار پیکاسو را تشکیل می دهند اما پس از آن تا سال 1929 او گرایش هایی به سوی نئوکلاسیسیم نشان داد که احتمالا تحت تاثیر سفرش به ایتالیا و مشاهده آثار رافائل و انگر بوده است. همچنین تمایل به فلسفه سورئالیسم منجر به آن شد که آندره برتون (نویسنده و شاعر سورئالیست) در مقاله “سورئالیسم و نقاشی” به سال 1925، از پیکاسو به عنوان “یکی از ما” یاد کند.

تابلوی نقاشی گرنیکا

گرنیکا
تابلوی گرنیکا – 1937

گرنیکا ( Guernica ) مشهورترین نقاشی پیکاسو در بین اثار اوست که در سال 1937 و در ابعادی بزرگ، به سفارش دولت جمهوری خواه اسپانیا نقاشی شده است. این تابلو با رنگ های سیاه، سفید و خاکستری کار شده و به لحاظ مضمون ضد جنگ آن توسط منتقدین هنری ستایش شده است. موضوع این تابلو بمباران شهر گرانیکا در شمال اسپانیا توسط نیروی هوایی حزب نازی آلمان و به درخواست ژنرال فرانسیسکو فرانکو، در خلال جنگ های داخلی اسپانیا است. تمام مراحل این نقاشی که 35 روز به طول انجامید توسط عکاسی به نام دورا مار ثبت شد. در خلال این روند، غریبه ها اجازه دیدن گرنیکا را نداشتند و پیکاسو به عده ای خاص اجازه مشاهده تابلو را می داد. او باور داشت دعوت از” بازدیدکنندگان مهم” به لحاظ تبلیغی به اهداف ضد فاشیستی کمک می کند. او در نقد تابلوی گرنیکا چنین می گوید: “در تابلویی که در حال نقاشی آن هستم و در همه آثار اخیرم، بیزاری ام را به روشنی از کاست نظامی که اسپانیا را در اقیانوس رنج و مرگ غرق کرده، ابراز می کنم”

مطالعه بیشتر در این باره به زبان انگلیسی:

Picasso biography

معرفی هنرمند: ایوان شیشکین

ایوان شیشکین (Ivan Shishkin) طراحی و نقاشی را در کودکی آغاز کرد و در تمام زندگی به آن ادامه داد. به گفته خودش او هیچ‌گاه از مدادش فاصله نگرفت. برای او طراحی شیوه‌ای برای مطالعه طبیعت بود. معاصرانش به او القابی همچون «تیتان جنگل‌های روسی»، «فرمانروای جنگل»، «درخت کاج پیر» و «بلوط تنها» می‌دادند. شاید به این دلیل که هیچکس مانند او درختان را واقعی، صادقانه و با عشق به تصویر نمی‌کشید. 

ولادیمیر استاسف، دیگر هنرمند روسی، در خصوص ایوان شیشکین می‌گوید: «شیشکین – هنرمند ملی است. او در تمام زندگی به مطالعه درباره روسیه به ویژه جنگل‌های شمالی، درختان روسی و غارهای روسیه پرداخت. اینجا امپراطوری اوست و بر کسی پوشیده نیست که او بی‌همتا بود.»

صبح در جنگل کاج

روسیه و جنگل‌های بومی آن به نوعی مرکز توجه شیشکین برای فعالیت‌های موفق و طولانی مدت شده بود.

آثار این هنرمند به عنوان عکس‌های جدیدی که مناظر روسیه را با غرور و عظمتی جدید معرفی می‌کرد، مورد استقبال قرار گرفت. پیش از آن کسی روایتی از عشق به سرزمین مادری او و طبیعت زیبای شمالی آن ارائه نکرده بود.

سنگ‌ها در جنگل (۶۰-۱۸۵۸)

نقاشی‌های این هنرمند برجسته از محبوبیت بالایی در کشور روسیه و در تمام دنیا برخوردار است. برخی از آنها بهترین نمونه منظره‌سازی روسیه هستند.

ایوان شیشکین در طول چهل سال فعالیت هنری‌ صد‌ها اثر نقاشی، هزاران نمونه طراحی و مطالعه و همچنین تعداد بسیار زیادی اثر حکاکی خلق کرده است. این تنها یک نمونه‌ ساده از استعداد استثنایی شیشکین است که ایوان کرامسکوی (Ivan Kramskoy)، یکی از مربی‌های ایدئولوژی Itinerants، به عنوان عنصری مهمی در شکل‌گیری یک پدیده‌ هنری تاریخی به آن اشاره کرده است: «شیشکین خودش به تنهایی یک سبک (‌ School) است…نقطه عطفی در سیر تکامل چشم‌انداز روسیه.»

قدم زدن در جنگل (۱۸۶۹)

ایوان شیشکین در شهرستانی کوچک از یلابوگا (Yelabuga) که امروزه جمهوری تاتارستان است، به دنیا آمد. پدرش یک بازرگان و فردی بسبار بلندنظر بود. وی علاقه بسیاری به  تاریخ و باستان‌شناسان و بومی‌شناسان تازه‌کار داشت.

در تلاشی برای پرورش دادن علاقه پسرش به تاریخ، شیشکین کوچک را به کاوش‌های باستان شناسی درباره پادشاهی بلغارستان برد. در آنجا ایوان به پرفسور نووسترویف (Nevostruyev) که اهل مسکو بود کمک می‌کرد. در سال ۱۸۴۴ شیشکین به مدرسه دستور زبان کازان (Kazan) فرستاده شد. جایی که خیلی زود دوستانی پیدا کرد که می‌توانست با آنها به طراحی و بحث درباره هنر بپردازد.

شیشکین علوم طبیعی را هم با جدیت مطالعه می‌کرد. اما سیستم سخت‌گیرانه آموزشی مدرسه دستور زبان، مانعی در برابر آرزوها و اهداف او بود. بنابراین بعد از تعطیلات تابستانی سال ۱۸۴۸ دیگر به مدرسه برنگشت. زندگی‌نامه شیشکین بخشی از فعالیت‌های او را به عنوان جوانی که خودش را از «مدرسه دستور زبان با آن قواعد کوته‌نظرانه» رهانیده معرفی می‌کند. به گفته خودش «به همین دلیل من کارمند نشدم.»

شیشکین در مدرسه نقاشی و مجسمه‌سازی مسکو و زیر نظر موکریتزکی (Mokritsky) به سطح خوبی از دانش در نقاشی و مجسمه‌سازی رسید. او مدام در جنگل‌هایی در نزدیکی مسکو (در سوکولینی Sokolniki) نقاشی می‌کشید. شیشکین در دفتر خاطراتش نوشته است: «کسی که منظره نقاشی می‌کند، هنرمندی تمام عیار است، او احساسش عمیق‌تر و خالص‌تر است.»

شیشکین از ۱۸۵۶ تا ۱۸۶۰، در آکادمی هنر سن‌پترزبورگ و زیر نظر ووروبیوف (Vorobiov) به تحصیل پرداخت. موفقیت‌های هنرمند جوان که کسب مدال طلا و نقره را همراه داشت، مهر تاییدی بر گفته موکریتزکی (Mokritsky)، معلم سابق شیشکین در مدرسه زبان بود: «ما دانش‌آموزی با استعدادی شگرف را از دست دادیم ولی می‌توانیم منتظر روزی باشیم که او تبدیل به هنرمندی فوق‌العاده شود. به شرط آن که با همین عشق به تحصیلش در آکادمی هنر ادامه دهد.»

جنگل در عصر (۱۸۶۹)

اشتیاق شیشکین برای نمایش طبیعت با کیفتی شبیه پرتره، پیش‌تر و در نقاشی قدیمی او با نام «نمایی از حومه سن‌پترزبورگ» در سال ۱۸۵۶ مشهود بود. سال‌های ۵۹-۱۸۵۸ شیشکین اغلب به جزیره ولام (Valaam) می‌رفت| جایی که دوره‌های عملی تابستانه را می‌گذراند. چشم‌اندازهای با شکوه ولام برای او یادآور طبیعت زیبای منطقه‌ Urals محل زندگی کودکی‌اش بود.

در سال ۱۸۶۰ شیشکین برای دو نقاشی از نقاشی‌های مناظر ولام، مدال طلا و حق خروج از کشور را دریافت کرد. او عجله‌ای برای ترک ولام نداشت. در بهار ۱۸۶۱ به یلابوگا رفت و موفق به انجام معاملات نقاشی خوبی در حومه شهر شد.

در میان درختان (۱۸۶۹)

ایوان شیشکین بالاخره در سال ۱۸۶۲ از کشور خارج شد. زندگی در برلین و درسدن حوصله او را سر برد و حسی جز دلتنگی برای خانه نداشت. در جایی از او می‌خوانیم:‌ «چرا من در روسیه، جایی که عاشق آن هستم حضور ندارم؟» اما در پراگ زندگی به او برگشت.

شیشکین به شدت تحت تاثیز طراحی‌های سبک «اسلاو» قرار گرفت که توسط رئالیست دهه ۱۸۶۰ چک، جوزف مانس (Joseph Manes) کشیده شده بود. سال ۱۸۶۳ در زوریخ، شیشکین استودیو نقاشی و حکاکی Sir Robert Collier، را بازدید کرد. در آنجا  تکنیک‌های قلم‌زنی را آموخت. بعدها او استاد قلم‌زنی و لیتوگرافی شد. منظره کوه‌های سوییس، سوژه جدیدی برای نقاشی‌های او بود و او ده‌ها طرح اولیه از این کوه‌ها زد.

منظره‌ای در سوییس (۱۸۶۶)

وی سال ۱۸۶۵ به روسیه بازگشت و نشان آکادمی نفاشی را برای «منظره ییلاق دوسلدورف (View in the Environs of Düsseldorf)» دریافت کرد. شیشکین به سرعت وارد گروه هنرمندان پایتخت شد و در جلسات پنجشنبه هنری هنرمندان حضور یافت. او از میان همه هنرمندان رپین (Repin) را به یاد آورد. به نظرش او از همه برجسته‌تر بود.

نقاشی‌های شیکین به نام‌های «درخت شدن (Tree-Felling)»، «هنگام غروب (At Sunset)» و«شام در حومه مسکو (Midday in the Outskirts of Moscow)» که زیبایی متمایز چشم‌انداز روسیه را نشان می‌دهد، بعدها به نوعی مسیر انجمن Itinerants را جهت‌دهی کردند. در سال ۱۸۷۰ شیشکین به همراه Kramskoy Perov ،Savrasov ،Ghe یکی از بنیان‌گذاران این انجمن بود.

ایوان کرامسکوی که به شیشکین کمک کرده بود و هنر او را در رتبه بسیار بالایی می‌دانست درباره شایستگی‌های او نوشته: «شیشکین با دانش خود ما را مات و مبهوت می‌کند. هنگامی که منظره‌ای پیش چشم او باشد، او به سرعت و جسورانه بدون اینک نیاز باشد به این فکر کند که چطور و چگونه، تمام عناصر زا با تیزهوشی می‌شناسد و به تصویر می‌کشد. به نظرم او تنها فرد در میان ما است که طبیعت را به شکل علمی می‌شناسد. شیشکین نقاشی منظره روسیه را توسعه می‌دهد.  او به تنهایی یک مدرسه و سبک هنری است.»

این نقاش برجسته با تصاویر پیشرفته، معاصر و ملی ارائه شده توسط انجمن Itinerants، به عنوان جایگزینی برای ماهیت رو به زوال و مصنوعی آکادمی هنر موافق بود. منتقدان یکی از شاهکارهای او به نام «ظهر در محله  مسکو» را «آوازی از شادی» نامیدند. او همیشه نقاشی در روز را ترجیح می‌داد. سرشار از نور خورشید و زندگی. همان‌گونه که در آثاری مانند «جنگل کاج در ویاتکا»، «بلوط‌ها»، «مسیری در جنگل» و «روز آفتابی» دیده می‌شود.

در دومین نمایشگاه Itinerants، شیشکین نقاشی «در جنگل‌های دورافتاده» را معرفی کرد که برای آن در سال ۱۸۷۳ نشان استادی را دریافت کرد. او تا آخر عمر به همراه انجمن Itinerants نمایشگاه‌هایی برپا کرد.

در جنگل‌های دورافتاده (۱۸۷۲)

علاوه بر نقاشی، شیشکین استاد طراحی و حکاکی هم بود. سیر تکاملی طراحی و نقاشی او یکسان بود. نمونه‌های دهه هشتاد، که با زغال و گچ کار شده، از نمونه‌های موجود دهه شصت که با قلم کار شده شفاف‌ترند. در سال ۱۸۹۱ بیش از ۶۰۰ نمونه قلم زنی و اتود در آکادمی به نمایش گذاشت. این نمایشگاه‌ها تصویر خوبی از اهداف هنرمند ارائه می‌دادند: فردی که به دنبال نشان دادن زیبایی و قدرت قهرمانانه مناظر روسیه بود.

شیشکین زندگی خصوصی پرمشکلی داشت. دو بار عاشق شد و ازدواج کرد. هر دو همسرش فوت کردند. پسرانش نیز از دنیا رفتند. ولی او هیچ‌گاه اجازه نداد که غم و مصیبتهایش به بوم نقاشی سرایت کند. شیشکین در ۲۰ مارس ۱۸۹۸، در استودیوی کارش و در حالی که روی تابلوی نقاشی «پادشاهی جنگل‌ها» کار می‌کرد، بطور ناگهانی درگذشت.

بزرگ‌ترین مجموعه آثار شیشکین در گالری Tretyakov در مسکو و موزه روس‌ها در سن‌پترزبورگ نگهداری می‌شود.