ساخت کاردستی با وسائل پیش پا افتاده خانگی

ساخت کاردستی با وسائل پیش پا افتاده خانگی یکی از جالب ترین کارهایی است که می توان در خانه انجام. خلق یک اثر هنری همیشه نیازمند وسایل گرانقیمت و ابزارهای خاص نیست. بلکه بیشتر نگاه خلاقانه‌ای را می‌طلبد که بتواند در میان فرصت‌های روزمره، به دنبال خلق و ایجاد زیبایی باشد.

این بار در رنگ تفریح متمم به سراغ آراویس دُلمِنا (Aravis Dollmenna) رفته‌ایم که نمونه‌ای از این هنرمندان محسوب می‌شود.

کسی که می‌کوشد با استفاده از ابزارها و وسایل ارزان قیمتی که در زندگی روزمره همه‌ی ما یافت می‌شوند، آثار هنری زیبایی خلق کند.

او که به خاطر خلق تصاویر هنری با قطرات آب مشهور است، در یکی از مصاحبه های خود درباره آثارش می گوید:

از سه سال پیش که پسرم من را با اینستاگرام آشنا کرد، این سبک خلق تصاویر را – که از قبل انجام می‌دادم – به صورت جدی‌تر دنبال کردم.

 

 


حداقل پانزده قرن از زمانی که انسان با برش کاغذ شکل‌های هندسی ساخته است می‌گذرد.

اما به تدریج با توسعه ابزارها، کاردستی با برش کاغذ هم به یک فعالیت هنری جذاب تبدیل شده که حرفه‌ای شدن در آن، سلیقه، خلاقیت و تمرین قابل توجهی را می‌طلبد.

جالب اینجاست که هر فرد و هر فرهنگی، با توجه به سلیقه‌ها و دغدغه‌های خود، موضوع‌های متفاوتی را برای ساختن کاردستی با کاغذ انتخاب کرده‌اند.

این بار در #زنگ تفریح متمم، نمونه‌ی کار تعدادی از افراد هنرمند که در زمینه‌ی کاردستی با برش کاغذ فعالیت می‌کنند را برای شما گردآوری کرده‌ایم.

کوشیده‌ایم ترجیحاً از کار افرادی استفاده کنیم که در شبکه های اجتماعی فعال هستند. تا از طریق صفحه‌های شخصی آنها بتوانید نمونه کارهای بیشتری از این دست را هم ببینید.


کریس ماینارد از دوازده سالگی مشغول ساختن کاردستی با پر است.

این کار در خانواده‌ی آنها ارثی است.

وسایلش هم هنوز، وسایل جراحی چشم است که از پدربزرگش به ارث برده و پرها را با استفاده از‌ همان‌ها قیچی می‌کند و شکل می‌دهد.

حتی ذره بین دستش هم، ذره بین چشم‌پزشک‌هاست.

او عاشق پرندگان است و در این زمینه تحصیل هم کرده است.

به همین علت، در موردش می‌گویند که وقتی حرف‌هایش را می‌شنوی، با نظرات یک دانشمند هنرمند آشنا می‌شوی.

خودش می‌گوید من با پرها، لانه‌ای می‌سازم که دنیا را از درونش، بهتر و زیباتر ببینم.

منبع مطلب: سایت متمم  | سایت متمم

اسباب بازی مناسب کودکان زیر یک سال

https://behdasht.news/images/news/100877/thumbs/100877.jpg

 

اسباب بازی مناسب کودکان زیر یک سال یکی از دغدغه های پدر و مادر ها برای نوزادان میباشد.دراین بخش ما انواع اسباب بازی های مناسب کودکان و نوزادن زیر یک سال را به شما آموزش خواهیم داد.

اینجا روی صحبت ما با والدین و اطرافیان بچه‌های زیر یک سال است. نوزادان و شیرخواران معصوم و بانمک هستند و هر کس دوست دارد به‌نوعی محبتش را به آن‌ها نشان دهد. اتاق این بچه‌ها پر است از اسباب‌بازی‌های متنوع که والدین و اطرافیان با ذوق و عشق برایشان خریده‌اند، اما واقعا کدام نوزاد یا شیرخواری را دیده‌اید که با این وسایل بازی کند؟

محبوبیت این اسباب‌بازی‌ها برای بچه‌های زیر یک سال بیشتر از چند دقیقه نیست. با این حال اسباب‌بازی‌های ساده و ارزانی هم وجود دارند که شیرخوار از آن‌ها دل نمی‌کند و برای تکامل نوزاد و شیرخوار لازم‌ هستند. بعد از خواندن توصیه‌های ما یاد می‌گیرید که در اسباب‌بازی فروشی برای نوزاد و شیرخوار دنبال چه‌جور اسباب‌بازی باشید.

 

اسباب‌بازی هوش‌ساز نداریم!

بهتر است عبارت‌های تبلیغاتی و مشتری جلب‌کن روی بسته‌های اسباب‌بازی را جدی نگیرید. اسباب‌بازی می‌تواند به افزایش قدرت تفکر فرزند شما کمک کند اما قرار نیست با جادو بهره هوشی کودک را بالا ببرد.

 

صفر تا ۳ ماهگی: بخور، بخواب، پیف‌پیف و باز از سر

بله! فرزند کوچولوی شما این‌طوری روز را شب می‌کند. با این‌حال شیر‌خوار قادر است با استفاه از حس لامسه، شنوایی و بویایی خود با محیط اطرافش آشنا شود. اسباب‌بازی‌های رنگارنگ و خیلی جدید به او کمکی نمی‌کنند. تنها کافی است چند اسباب‌بازی خیلی ساده و قابل شستشو را دورش بگذارید یا او را تاب دهید و برایش آواز بخوانید؛ همین وسایل و کارهای خیلی ساده سبب تکامل حواس فرزندتان می‌شود.

 

آینه نشکن: بچه زیر ۳ ماه نمی‌تواند تحرک چندانی داشته‌باشد در عوض با چشم‌های بامزه‌اش تمام دنیا را کندوکاو می‌کند. او هنوز دنیا را تار می‌بیند به‌همین‌دلیل لازم نیست برای او اسباب‌بازی ویژه‌ای تهیه کنید. آینه‌ای که مقابل صورت او قرار می‌‌دهید به احساس او از شناخت خودش کمک می‌کند. می‌توانید خودتان هم جلوی او بایستید و برایش شکلک درآورید.

اسباب‌بازی با کنتراست‌های بالا: اسبا‌ب‌بازی‌هایی که تضاد رنگی قابل‌توجهی دارند بینایی فرزندتان را تحریک می‌کنند و همچنین سبب تکامل مهارت‌های حرکتی کودک می‌شوند زیرا کودک با دیدن این رنگ‌های متضاد ترغیب می‌شود که به آن‌ها لگد بزند یا دستش را به آن‌ها برساند. پس بهتر است اسباب‌بازی‌هایی را که در آن‌ها ترکیب رنگ‌های سیاه و سفید به‌کار رفته انتخاب کنید یا عکس‌هایی از طرح‌های ساده که به ترتیب سیاه‌ و ‌سفید نقاشی شده‌اند را بالای تخت او بیاویزید.

اسباب‌بازی‌های نرم: عروسک‌های پارچه‌ای، مخملی، خزدار و فشاری که جغجغه‌دارند برای نوزاد و شیرخوار زیر ۳ ماه خیلی جذاب است زیرا دو حس لامسه و شنوایی او را تحریک می‌کند.

 

۳ تا ۶ ماهگی: دنیایی سرگرم‌کننده مثل اسباب‌بازی

در این دوره همه اشیا و محیط پیرامون شیرخوار برای او حکم اسباب‌بازی را دارند. او می‌تواند به همه چیزهای جدیدی که به چشمش می‌خورد زل بزند و با آن‌ها سرگرم شود. بچه نازنازی ۳تا۶ ماهه کم‌کم یاد می‌گیرد بنشیند و برای تجربه لمس سطوح مختلف دست خود را به اشیا مختلف برساند.

شیرخوار ۳تا ۶ ماه هر چیزی را وارد دهانش می‌کند، زیرا قوی‌ترین حس او در این سن چشایی است و به این‌طریق با همه آنچه نمی‌شناخته آشنا می‌شود. اگر فرزند شما در این سن آواهای بی‌معنا هم ساخت تعجب نکنید این صدا‌ها هم برای او نوعی بازی محسوب می‌شوند.

آویز‌ها: مهارت‌های حرکتی زمانی به حد مطلوب می‌رسند که قوای عضلانی کودک تقویت شده باشد. بچه در این سن باید یاد بگیرد که گردن خود را محکم نگه دارد. توصیه می‌شود‌ آویزهایی را بالای سر او وصل کنید تا برای گرفتن آن‌ها تحریک شود و تلاش کند گردنش را بالا بیاورد. این تمرین به هماهنگی حرکات چشم و دست‌ او کمک می‌کند. آویزهای شما می‌توانند آینه نشکن، عروسک‌های فشاری و انواع اشیای نشکن و بی‌خطر باشند.

کتاب‌های پارچه‌ای و پلاستیکی: ‌بچه ۳تا ۶ ماه شیفته شگفتی‌های زبان است. پس وقت آن است که قصه گفتن را برایش شروع کنید و اولین کتاب‌های عمرش را دستش بدهید. سعی کنید هنگام قصه گفتن و خواندن کتاب ماجرا را هیجان انگیز کنید، آهنگ صدایتان را بالا و پایین ببرید، مانند قصه‌گوهای ماهر لحن کلامتان را متناسب با حال‌و‌هوای داستان عوض کنید، عکس‌های کتاب را به او نشان دهید و نام شخصیت‌های کتاب را برایش تکرار کنید: “نی‌نی”، “سگ”، “جوجه” و….. این سرگرمی‌ها مهارت‌های کلامی اولیه را در فرزندتان تقویت می‌کند.

۶ تا ۹ ماه: اکتشاف دنیا (جاروبرقی)

خیال‌تان را راحت کنیم بچه شما در این سن به هرچیزی ببیند دست می‌زند چرا که مهارت‌های حرکتی او تکامل ویژه‌ای یافته است. این کوچولوی بامزه دوست دارد کف بزند، اشیای مختلف را به‌هم بکوبد و مبل و صندلی را بگیرد و بلند شود.

 

اسباب‌بازی‌های حرکتی: بچه در این سن توانایی لازم برای مهار حرکات گردن و سرش را دارد. اسباب‌بازی‌هایی محرک و صدادار برای ۶ تا ۹ ماهه‌ها خیلی کارساز است زیرا هماهنگی حرکات چشم و اندام‌های او را تقویت می‌کنند و باعث می‌شوند بچه از اندام‌های حرکتی‌اش استفاده کند. البته زمان استفاده از این اسباب‌بازی‌ها باید محدود باشد و از ۲۰تا۳۰ دقیقه بیشتر نشود.

نکته دیگر این‌که از جامپر‌ها استفاده نکنید زیرا عادت کودک به آن‌ها سبب برهم‌خوردن تعادل حرکتی آن‌ها شده و بچه هنگام راه‌رفتن وزن‌اش را به جای پاشنه بر انگشت‌هایش می‌اندازد.

اسباب‌بازی‌های ساختنی: انواع خانه‌سازی، حلقه‌ها و گوی‌هایی که باید به‌نوعی روی هم یا کنار هم چیده شوند برای این بچه‌ها مناسب هستند. فرزندتان کم‌کم از شما یاد می‌گیرد این اجزا را روی هم سوار کند یا اصلا آنچه شما برایش ساخته‌اید را خراب کند و برهم بریزد. این اسباب‌بازی‌های ساده مفاهیم حجم و رنگ و تناسب‌های فضایی را به فرزندتان آموزش می‌دهند.

ظروف پلاستیکی: هنگام آشپزی و کار در آشپزخانه ظروف پلاستیکی آشپرخانه را به فرزندتان بدهید تا با آن‌ها سرگرم شود. او ظروف را به هم می‌کوبد، آن‌ها را در هم می‌گذارد، پرتاب می‌کند اما این کار‌ها را برای حرص دادن شما انجام نمی‌دهد؛ همه این بازی‌هایی که از نظر شما بی‌معنی‌اند برای کودک آشنایی با مفاهیم و ارتباط اشیا با هم هستند.

 

۹ تا ۱۲ ماهگی: سرگرمی

بچه با انرژی و کنجکاو شما تمام سعی‌اش را می‌کند که خودش را بالا بکشد تا کم‌کم راه بیافتد و از هر چیزی بالا برود. او همچنین اولین کلمه‌های زندگی‌اش را به زبان می‌آورد. بهترین اسباب‌بازی‌ها برای بچه‌های با این‌ سن‌وسال آنهایی هستند که کودک را به حرکت و جستجو وادار می‌کنند.

 

چطور اسباب‌بازی‌ها را بشوییم؟

اسباب‌بازی‌های پلاستیکی را قبل از اولین استفاده بشویید و بعد از استفاده به طور منظم هرچند وقت یکبار در ماشین ظرف‌شویی یا با آب داغ بشویید تا میکروب‌های آن‌ها از بین بروند. می‌توانید از مواد ضدعفونی‌کننده هم کمک بگیرید.

اسباب‌بازی‌های پشمالو محل تجمع گرد‌ و غباراند و می‌توانند سبب حساسیت فرزندتان شوند پس به طور منظم آن‌ها را خوب بشویید و در آفتاب خشک کنید.

بهترین ‌اسباب بازی ها

اسباب‌بازی‌های آوازه‌خوان: شیرخواران ۹ تا ۱۲ ماه عاشق موسیقی و شعر هستند و تا تولد یک سالگی‌شان با شنیدن آهنگ‌های مورد علاقه‌شان بدن‌شان را حرکت می‌دهند. برایش عروسک یا اسباب بازی‌های موزیکال، شعرهای کودکانه یا طبل و ارف و سازدهنی‌ بخرید. اجازه دهید او هم آهنگ‌های مخصوص خودش را بسازد و بخواند.

قاعدتاً در این دوران کودک به کمک پدر و مادر خود احتیاج دارد و تا وقتی که نتواند به صورت مستقل بنشیند، به‌تنهایی بازی کردن برای او معنی‌دار نیست.

قبل از اینکه اسباب بازی‌های پیشنهادی بامیلو را بخوانید به نکاتی در خرید اسباب بازی برای این سن دقت کنید:

نخست اینکه این اسباب بازی‌ها باید به تناسب بین حواس و قدرت بخشیدن به آنها کمک کند، در واقع به راه‌های شناخت و یادگیری کودک.

دوم اینکه چون کودک در این سن درکی از خطرناک بودن خوردن، فشاردادن و یا پرت کردن این اشیا ندارد، باید اسباب بازی‌های ایمنی برای او بخرید.

سوم اینکه نباید از نقش خود در بازی غافل شوید. هرچقدر هم که اسباب بازی‌های مناسب این سن را انتخاب کنید، کودک شما از صورت، رفتار، صدا، حرکت‌ها و تماس پوستی شما، چیزهای بیشتری یاد می‌گیرد.
مکعب‌های رنگی برای شناخت بُعدها و تفاوت رنگ‌ها

مکعب‌های رنگی و ایمنی که برای کودکان زیر یک سال تولید می‌شوند انتخاب‌های خوبی برای کمک به کودک برای تمایز همزمان بین رنگ‌ها و شکل‌هاست. نیازی نیست که کودک در این سن این مکعب‌ها را روی یکدیگر بچیند، همینکه بتواند آنها را بخورد، لمس کند، روی زمین بکشد و پرتاب کند، کافی‌ست.

اسباب بازی نوزادان
اسباب بازی نوزادان

حلقه‌های رنگی برای شش ماه به بالا
عروسک‌های ایمن با رویه‌های مختلف برای شناخت تفاوت سطوح

عروسک‌های حجیم و نرم تفاوت سطوح را با سایر اسباب بازی‌ها و اجسام نشان می‌دهند، ضمن اینکه تکیه‌گاه خوبی برای کودکانی هستند که هنوز قادر به نشستن نیستند و می‌خواهند همه چیز را به‌تنهایی کشف کنند.

فیل نوزادی برای صفر تا دوازده ماه

بالشتک بازی شش‌ماه به بالا
کتاب‌های رنگی و پارچه‌یی برای تمرین مهارت‌های مربوط به دست

هر اسباب بازی که کودک بتواند آن را به تنهایی به دست بگیرد و تکان دهد، مهارت‌های دست او را بالا می‌برد. اگر کودک یاد بگیرد که چطور می‌تواند یک کتاب پارچه‌یی را برای دیدن رنگ‌های مختلف آن ورق بزند، گام بزرگی را برای هماهنگی حواس خود برداشته است.

عروسک کتابی پارچه‌یی برای سه ماه به بالا
اسباب بازی‌های موزیکال برای تشخیص صدا

گوش کانال مهمی برای دریافت اطلاعات دنیای بیرون است. برای انتخاب اسباب بازی‌های موزیکال به‌دنبال آنهایی باشید که صداهای ساده، آرام و قابل فهمی برای کودک دارند.

خرگوش موزیکال برای صفر تا دوازده ماه
اسباب بازی‌ متحرک برای درک مسافت و حرکت

توپ: همین اسباب‌بازی ساده و ارزان ساعت‌ها کودکتان را سرگرم می‌کند. توپ قل می‌خورد و فرزندتان آن را دنبال می‌کند و با همین فعالیت ساده هماهنگی دست، چشم و پا‌هایش تقویت می‌شود. به فرزندتان یاد دهید که دوپایی بنشیند و بلند شود، توپی که برایش می‌اندازید را بگیرد و به طرف شما بیندازد.

هرچیزی که حرکت کند توجه کودک شیرخوار شما را به خود جلب می‌کند. این اسباب بازی‌ها او را تحریک می‌کنند تا برای به دست آوردن آنچه می‌خواهد چهاردست‌وپا راه برود و یا روی پای خود بایستد.
انواع اسباب بازی‌های نور دار و روشن برای درک تفاوت تاریکی و روشنایی

کودکان در این سن به لامپ‌، ماه، خورشید و هر منبع نور کوچک و بزرگی توجه نشان می‌دهند. با اسباب بازی‌هایی که لامپ دارند، کودک به تفاوت نور و تاریکی و محیطی که بر آن حاکم هستند، پی می‌برد.

 

بازی با برگها برای خلاقیت کودک:

با کودکتان به بیرون از خانه بروید، تنوعی از برگها را برای او جمع کنید، به او اجازه بدهید آنها را بلند کند و با دستانش بازرسی کند، بدیهی است که با نظارت شما. برخی از برگها را چروک کنید تا او آنها را بازرسی کند و عمل چروک کردن را بیاموزد که این کار در برگهای خشک صدا هم خواهد داشت. بازی بهترین کودک با استفاده از یک برگ بزرگ بازی دالی موشه را با او انجام دهید.

 

بازی غلتکی و افزایش سطح هوشیاری:

کودکتان را روی زمین در مقابلتان بنشانید و یک ماشین اسباب بازی را روی زمین حرکت دهید او را تشویق کنید که بعد از شما این کار را انجام دهد سعی کنید که رفت و آمد ماشین را با او ادامه دهید. این کار جلو و عقب رفتن و چرخاندن و حرکت اجسام را به او یاد خواهد داد.

و بسیاری دیگر از بازی هایی که میتواند کودک را سرگرم کند مانند نقاشی ، آب بازی و بازی با رنگ ها و … که شما میتوانید در خیلی از این زمینه ها خودتان مبتکر باشید و باعث سرگرمی و نشاط کودک و نوزاد خود گردید.

چند توصیه دیگر برای تربیت کودکان دو ساله

بازی کودکان دوساله با هم

کودکان دو ساله بیش از آنچه که می‌گویند درک می‌کنند، البته درک کودک و رفتارهایی که از او سر می‌زند، به توان ذهنی کودک و محرک‌های محیطی بستگی دارد.
کودکان در این سنین حالت تعادل ندارند، تحریک پذیر بوده و به سرعت عصبانی می‌شوند و ممکن است لجبازی‌های آنها، والدین را کلافه کند، اما کودکان در پایان سن دوسالگی تعادل روانی مطلوب‌تری به دست آورده و رفتار آنها آرام‌تر و با ثبات‌تر از قبل خواهد شد.

موارد عاطفی مشترکی نظیر ترس، خشم، پرخاشگری و محبت کم و بیش در همه کودکان مشاهده می‌شود.

به تدریج که کودک بزرگتر می‌شود، خود را به والدین و اطرافیان نزدیک کرده و با رفتارها و ارزش‌های والدین همانندسازی می‌کند. بنابراین رابطه کودک و مادر و نزدیکان او در رشد عواطف اهمیت بسیاری دارد.

کارشناسان معتقد هستند آنچه که کودکان در این سن حقیقتا به دنبال آن هستند کشف ساز و کار این دنیا با به چالش گرفتن هر چیز از پدیده‌های مختلف گرفته تا آستانه صبر و تحمل و حتی حوصله والدین‌شان است.

آنها اطرافیان خود را درک کرده و در تلاشند که آنها را راضی کنند.
وقتی با شما صحبت می‌کند با او تماس چشمی برقرار کنید.

اگر در حین صحبت مشغول کاری مثل رانندگی هستید که باید نگاهتان به کارتان باشد به او بگویید که الان نمی‌توانم نگاهت کنم ولی حرفهایت را گوش می‌دهم.

سعی کنید خودتان را همسطح او کنید. مثلا زانو بزنید یا او را طوری بلند کنید که به خوبی بتوانید تماس چشمی برقرار کنید.

هنگامی که فرزندتان صحبت می‌کند کمی به جلو خم شوید و با حالت چهرتان و بیان عبارتی مثل “آها”، “خوب” و “برایم بیشتر تعریف کن”، او را تشویق کنید که به صحبت خود ادامه دهد.

در نهایت اگر باز احساس می‌کنید برای تربیت کودک دو ساله خود نیاز به کمک دارید و در واقع شما حریف کودک نمیشوید به روانشناس مراجعه کنید.

نکات قابل توجه در تربیت کودک دو ساله

در ادامه مطالب تربیت کودک و همانطور که در مطلب تربیت کودک دو ساله به صورت اصولی خواندید ، امروز با شما خواهیم بود تا نکات قابل توجهی در حوزه تربیت کودک دو ساله برای شما بازگو کنیم.

 

بازی کودکان دوساله با هم

ارتباط عاطفی با کودک

۱- مهم ترین کار در بر طرف کردن مشکلات رفتاری کودکان، بر قرار کردن ارتباط عاطفی با کودک می باشد. ممکن است بگوئید هر مادری فرزند خود را دوست دارد و به او عشق می ورزد، بله این مطلب درست است اما منظور من رعایت کردن نکات ریزی است که ممکن است از دید شما مخفی بماند. برای اینکه بهتر به اهمیت این ارتباط پی ببرید، مثالی برای شما ذکر می کنم، تصور کنید نخی را به یک ماشین اسباب بازی بسته اید و با این نخ قصد دارید این ماشین را جا به جا کنید؛ تا زمانی که اتصال نخ به ماشین بر قرار است، شما به راحتی ماشین را جا به جا می کنید، ناگهان نخ پاره می شود؛ هر چه انرژی وارد می کنید فایده ای ندارد، چرا که اتصال شما با ماشین قطع شده است. دقیقاً ایجاد ارتباط عاطفی با کودک، نقش این نخ را بازی می کند، نقش پلی بین شما و کودکتان را دارد. تا زمانی این پل بین شما و کودک ایجاد نشده است، تلاش های تربیتی شما فایده ای ندارد و به هیچ نتیجه ای نمی رسد. پس در اولین گام باید تلاش کنید که این پل بین شما و کودکتان بر قرار شود. با روش های زیر :
– با کیفیت ترین زمانی را که در آن حوصله ارتباط و بازی با کودک خود را دارید انتخاب کنید.
– با کودک خود گفتگو کنید و همراه او بازی مورد علاقه اش را انتخاب کنید.
– در طول روز در طول زمانی که در بند یک انتخاب کرده اید با کودک خود حداقل یک ساعت بازی کنید (شاید این مطالب به نظر شما ساده بیاید اما در حل مشکلات کودکان این تکنیک کارایی زیادی دارد).

صبور بودن

زمانی که کودکتان شروع به جیغ زدن می کند، صبور بوده و زود از کوره در نروید. از چنین فرصت هایی برای آموزش کودک خود بهره گیرید. با آرامش با او صحبت کنید و به او بگوئید چگونه برای به دست آوردن خواسته های خود باید عمل کند.

نحوه برخورد با کودک

کودکان از نوع برخورد اطرافیان، واکنش بعدی را انجام می دهند؛ بنابراین شایسته است گاه در مقابل برخی از رفتارها و واکنش های او بی تفاوت باشید تا آن رفتار در وی خاموش گردد؛ زیرا چه بسا توجّه شما خود به خود باعث تقویت رفتار در کودک گردد؛ به عنوان مثال وقتی کودک می بیند شما در برابر جیغ زدن او برآشفته شدید تازه یاد می گیرد که برای آشفته شدن شما باید چه کند.

پرهیز از بعضی رفتار

زمینه بروز این گونه رفتارها را در فرزند خود کاهش دهید. به عنوان مثال اگر تجربه نشان داده زمانی که با تندی با او برخورد می شود او شروعبه جیغ زدن می کند، سعی کنید خود و دیگران چنین رفتاری با او نداشته باشید.

محروم سازی به جای تنبیه

با توجّه به موقعیّتی که او اقدام به جیغ زدن می کند، سعی نمایید در برخی از مواقع از روش محروم سازی به جای تنبیه کلامی و رفتاری برای کاهش رفتار نادرست فرزند خود بهره گیرید. به این صورت که پس از اقدام وی به جیغ زدن، به او اجازه ندهید با اسباب بازی، بازی نماید. به او توضیح دهید که چرا او را از اسباب بازی هایش محروم کردید. او را از اسباب بازی هایش دور کنید تا مهلت یابد که دریابد چرا او را از اسباب بازی هایش، دور نموده اید ( برای مدت زیاد او را از اسباب بازی ها دور نکنید؛ زیرا در این صورت فراموش می کند که چرا چنین رفتاری با او داشته اید). به وی بگویید که اگر به شما قول دهد که دیگر این کار را تکرار نکند او را به محل بازی باز می گردانید.

فیلم یا کارتون

در انتخاب‌ فیلم و کارتون نیز دقت‌ نموده و شرایطی‌ فراهم‌ آورید فیلم و کارتونی که مناسب‌ سن‌ وی‌ نیست را نبیند.

رفتار درست در مقابل پرخاشگری کودک

یکی از دلایل تکرار رفتار پرخاشگرانه این است که کودک به این نتیجه می‌رسد که نه ‌تنها رفتار پرخاشگرانه‌اش منجر به پیامد بدی نمی‌شود، بلکه تقویت هم می‌شود. مثلاً والدین گاهی چون حوصله سر و صدا و داد و فریادهای کودک خود را ندارند یا از رفتارهای پرخاشگرانه او می‌ترسند، هنگام بروز رفتار پرخاشگرانه از سوی کودک سریع او را به خواسته‌اش می‌رسانند تا او را آرام کنند، در نتیجه کودک یاد می‌گیرد برای رسیدن به خواسته‌اش پرخاشگری کند. گاهی هم کودک تنها برای جلب توجه والدین به خود و قراردادن خود در کانون توجه خانواده، پرخاشگری می‌کند و والدین نیز بدون آنکه متوجه باشند با توجه به او (توجه مثبت مثل دلسوزی کردن) او را به خواسته‌اش می‌رسانند و به این ترتیب احتمال اینکه در دفعات بعد برای جلب توجه والدین، پرخاشگری کند را افزایش می‌دهند. پس باید مراقب باشید که با رفتار خود موجب تقویت رفتار منفی در او نشوید.

توجه به اعتراض کودک

اگر بد رفتاری‌ کودک نشانه اعتراض وی است؛ به او و اعتراضش گوش دهید؛ زیرا گاه بد رفتاری‌ در بچه ها نشانه اعتراض آنهاست. این نوعی رفتار تلافی جویانه است که برخی از کودکان در پیش می گیرند؛ زیرا احساس می کنند فقط با اینگونه رفتارها است که می توانند نارضایتی خود را نشان دهند.

تشویق کودک

در موارد عدم جیغ زدن ، رفتارهای مثبت کودک مورد تشویق و توجه قرار گیرد. جهت تقویت رفتارهای مثبت می توان از جدول رفتاری و امتیاز دادن بهره برد. البته با توجه به سن او باید بیشتر بصورت دیداری باشد تا بتواند بفهمد. یعنی قرار گرفتن و بالا رفتن امتیازات را ببیند.

ایستادن پای «نه گفتن»

در مخالفت های خود با کودک ، دقت داشته باشید که پای « نه گفتن » خود بایستید تا کودک تصمیمات را جدی بگیرد. جدیت شما ، آرامش و امنیت را برای کودک به ارمغان می آورد. البته منظور ما از قاطعیت به موقع ، خشونت و دیکتاتوری در برابر فرزند نیست (در تربیت او کم نه بگوئید اما محکم).

واقعی و درست رفتار کنید

آنچه می گویید واقعی و درست باشد؛ مثلاْ اگر بچه کار خوبی انجام داد و به او قول هدیه دادید ، باید سر موقع هدیه اش را به او تحویل دهید. این کار باعث می شود که فرزند روی حرف والدینش حساب باز کند و برای تقویت رفتارهای خود و جلب رضایت پدر و مادرش ، تمام تلاش خود را به کار گیرد. اما اگر به او قول دهید و در عمل به قولتان ، سستی به خرج دهید ، کودک به حرفتان اعتماد نمی کند و کم کم نسبت به انجام کارهای مفید و خوب بی رغبت می گردد. در مقابل اگر بچه کار اشتباه و عمدی را انجام داد و او را تنبیه محرومیتی کردید، باید حتماْ تنبیه محرومیتی خود را عملی کنید . اگر این کار را نکنید ، کودکتان این برداشت را می کند که انجام کارهای اشتباه تنبیهی را برایش به همراه ندارد و تنبیه های ذکر شده توسط والدین ، هرگز عملی نخواهد شد.

کنترل عصبانیت

اگر کودک شما عصبانی و خشمناک شد، شما در برابر او عصبانی نشوید.

عدم دخالت در دعواهای کودکانه

سعی کنید در دعواهای کودکانه فرزندتان با هم سن و سالانش دخالت نکنید و اجازه دهید که خودشان مشکلشان را حل کنند.

پرهیز از دخالت دیگران در تربیت کودک

شاید یکی از علل رفتارهای کودکتان رفت و آمد بیش از حد با خانواده شوهرتان و احتمالاً دخالت های آنان در تربیت کودکتان است. باید به گونه ای با آنان رفت و آمد کنید که ارتباط با آنان به تربیت فرزند شما آسیب نرساند.

تربیت کودک دو ساله به صورت اصولی

کودک دو ساله بسیار کنجکاو ، بازیگوش و دوست داشتنی است ! در عین حال کودک های دوساله بدلیل اینکه کار درست را از نادرست تشخیص نمیدهند کارهای خطرناکی هم انجام میدهند .برخی مواقع جیغ میزنند،  هم سن و سالهای خود را میزنند ،  وسایلی که دستشان هست را پرتاب میکنند و … تربیت کودک دو ساله قدری دشوار به نظر می‌رسد چرا که دو سالگی یکی از مقاطع حساس برای تربیت است. کودکان دو ساله اغب قابل پیش بینی نیستند و گاهی رفتارهایی از خود نشان می‌دهند که والدین را مستاصل می‌کنند. آنان گاهی با رفتارهای مودبانه و شیرین زبانی نشان می‌هند که انگار از سنشان بیشتر می‌فهمند. در سن دو سالگی کودک از قالب نوزادی خارج شده و در قالب یک انسان کوچک کامل به لحاظ افکار، عقاید و خواسته‌هایش قرار می‌گیرد و همین باعث می‌شود که رفتار با کودک دو ساله و تربیت آن برای والدین دشوار به نظر بیاید.

در زیر به چند نکته مهم در مورد تربیت کودک دو ساله و رشد این گروه سنی اشاره می‌کنیم:

۱- تجربه اندوزی

بچه‌ها در این سن دوست دارند بدانند هر چیز در دنیا چگونه کار می‌کند. از آنجا که در این سن هر چیزی و هر اتفاقی می‌تواند برای آنان جنبه آموزنده داشته باشد لازم نیست برای آموزش و تربیت کودک دو ساله خود نگران آموزش‌های رسمی آنان در مهد کودک باشید. جمع کردن برگ‌های خشک پاییزی، بزرگ شدن دانه عدسی که در یک گلدان کوچک کاشته‌اید یا حتی حرکت ماهی‌های قرمز در تنگی کوچک، بهترین کارگاه کسب تجربه و مهارت‌های زندگی برای آنان است.

۲- کنار آمدن با والدین

گاهی کودک دو ساله یکی از والدین را به دیگری ترجیح می‌دهد. این رفتار یک مرحله از رشد طبیعی کودک برای شناخت و استقلال خودش است و بهترین رویکردی که می‌توان برگزید این است که وقتی هر دو والد حضور دارند والد ترجیح داده شده نقش فعال‌تر به خود بگیرد و والد دیگر به هر ترتیبی که بتواند به والد منتخب کمک کند. از طرف دیگر خوب است که کودک را به طور منظم با والد دیگر تنها گذاشت.

 

۳- شکل‌گیری شخصیت

آنها در سنی هستند که مهارت‌های کلامیشان افزایش پیدا کرده و شروع به ابراز علایق و حتی اولویت‌های خود می‌کنند. بچه‌ها از بیست ماهگی به بعد به مهارت‌های فیزیکی قابل توجهی نیز دست پیدا می‌کنند، کودکی که تا چند ماه پیش کتاب آشپزی شما را در دست می‌گرفت و با دست عکس غذاهای مورد علاقه‌اش را به شما نشان می‌داد حالا دیگر ممکن است بخواهد در درست کردن آن و یا تزیین سالاد الویه به شما کمک کند. آنها سعی می‌کنند به استقلال رفتاری دست پیدا کرده و بخواهند بر اساس تصمیماتی که گرفته اند، عمل کنند. کم و بیش می‌گویند چه دوست دارند بخورند و چه دوست ندارند و سلیقه غذایی خود را اعمال می‌کنند.

 

۴- آموختن عشق ورزی و محبت

باعث تعجب است اما کودکی که تا همین چند ماه پیش فقط شما را برای رسیدگی و پاسخ دادن به نیازها و خواسته‌هایش می‌شناخت در این زمان یاد می‌گیرد همان توجه و دلسوزی را معطوف شما کند و این ممکن است شما را غافلگیر کند. آنها در این سن به حسی از خودشناسی دست پیدا کرده و یاد می گیرند احساسات و عواطف خود را بشناسند. این مسئله به آنها کمک می‌کند احساسات دیگران را درک کنند. متخصصان معتقدند دلسوزی و محبت یک رفتار اکتسابی و آموختنی است. بنابراین اگر کودک مهربان و دلسوزی دارید بخشی از این رفتار خوب را به عملکرد خود نسبت دهید. شما الگوی خوبی برای او بوده‌اید.

 

۵- ابراز وجود کردن

اگر همیشه دوست داشتید بدانید کودک‌تان چه نظری راجع به رنگ لباس شما و زیبایی آن دارد، می‌توانید آن را از زبان خود او بشنوید. بچه‌های دو ساله سرشار از عقیده و اظهارنظر هستند و مهارت‌های زبانی لازم برای ابراز آنها را کسب کرده‌اند. دایره واژگان بیشتر بچه‌های دو ساله در حدود ۳۰۰ کلمه است و در پایان دوسالگی می‌توانند به راحتی جمله‌های سه تا پنج کلمه‌ای بسازند.

 

۶- کمک کردن به دیگران

اگر از یک کودک دوساله برای انجام کارهای کوچک مثل بردن قاشق سر میز شام کمک بخواهید، کمتر دست رد به سینه شما خواهند زد. بچه‌های نوپا دوست دارند از والدین‌شان تقلید کرده و رضایت آنها را جلب کنند. کمک کردن بچه‌ها اگر چه گاه والدین را از نتیجه کار راضی نگه نمی‌دارد اما علاوه بر دادن حس اعتماد به نفس به آنان گاه واقعا می‌تواند برای والدین مفید باشد.

 

۷- انتظار توجه

اغلب کودکان دوساله به تنهایی بازی نمی‌کنند و از والدینشان می‌خواهند که مدام آنها را سرگرم کند. برای تربیت کودک دو ساله بهتر است در این حالت مدتی برای بازی با کودک وقت بگذارید، سپس به بگویید که برای انجام بخشی از کارهای روزانه (مثلا آماده کردن غذا) باید بروید و بعدا با او بازی می‌کنید. در مدت زمانی که با او بازی می‌کنید تمام توجه خود را معطوف به بازی کنید ولی پایان بازی را خودتان تعیین کنید.

 

۸- شلوغ بازی

هنگامی که کودک دو ساله کنترل خود را ازدست می‌دهد یا پاسخ نه می‌شنود یا نمی‌تواند فکر خود را بیان کند یا گرسنه و خسته است یا مجبورش می‌کنند از فعالیتی دست بکشد، قشقرق به پا می‌کند. یکی از بهترین شیوه‌هایی که والدین در تربیت کودک دو ساله می‌توانند به فرزند خود کمک کنند که خشم خود را کنترل کند، این است که در درجه اول خود الگوی رفتاری خوبی باشند و بتوانند خشم خودشان را به خوبی کنترل کنند. از طرف دیگر مواردی که باعث می‌شود کودک قشقرق به پا کند را بشناسند و بتوانند به تدریج آن را برطرف کنند.

 

۹- خداحافظی کردن

همانطور که قبلا هم اشاره شد. کودک دوساله نیاز دارد تا استقلال خود را از ما اعلام کند. بنابراین نیاز دارد از ما جدا شود و ما نیز به این جداشدن نیاز داریم. نکته مهم این است که کودک باید روش‌هایی را داشته باشد تا که ناراحتی خود را از دوری ما لمس کند، اما از اینکه مستقل شده است احساس موفقیت کند و زمانی که دوباره به ما می‌رسد احساس خوشحالی داشته باشد. در زمان خداحافظی به کودکتان اجازه دهید تا با محیط جدید خو بگیرد و آرام شود سپس با او خداحافظی کنید این خیلی بهتر از رفتن یواشکی است.

کتاب خواندن کودک دو ساله
کتاب خواندن کودک دو ساله

۱۰- کتاب خواندن

کتاب خواندن نقش مهمی در تربیت کودک دو ساله دارد. هدف اصلی کتاب خواندن برای کودکان دوساله این است که در کنارش هستید و به او توجه می‌کنید. کتاب خواندن برای او تداعی تجربه‌ای دوست داشتی از محبت والدین است و این موضوع انگیزه او به کتاب خواندن را در آینده افزایش می‌دهد.

۴۹ نکته مهم برای تربیت کودک

تربیت کودک امروزه به امری مهم و حیاتی بدل شده است و اهمیت دادن به آن میتواند تاثیر زیادی در آینده کودک شما داشته باشد. از این رو نکاتی را در باب کودک داری و تربیت کودکان را در ۴۹ نکته برای شما ذکر میکنیم و تاکید میکنیم که تا آخر بخوانید چون ۹ نکته آخر بسیار مهم هستند.

یک مثال :اگر شما کتاب را بیش از اندازه به چشمانتان نزدیک کنید، فقط ماهیچه های چشمتان را خسته کرده اید و اصلاً قادر به خواندن نخواهید بود. لازم است بین والدین و فرزند هم فاصله یی وجود داشته باشد تا بتوانند رشد کرده و عاقل ترین باشند.

نکات مهم در تربیت کودک

۱- هدیه را اول به دختر بدهید.

۲- با طفل خود بازی کودکانه بکنید.

۳- اطفال را بخاطر گریه هاشان نزنید .

۴- فرزندان خود را ببوسید. پس همانا برای هر بوسیدن درجه ای در بهشت است.

۵- با سلام کردن به فرزندتان به او شخصیت دهید.

۶- کودک را در کارهای کودکانه خود تمسخر نکنید. کارهایش را احمقانه نخوانید.

۷- فرزند را زیاد امر و نهی نکنید تا جرات پیدا کند و در بزرگسالی نافرمان شود.

۸- به فرزندان خود شخصیت دهید.

۹- به وعده خود وفا کنید.

۱۰- برای تربیت جنسی کودکان، پدر و مادر باید نخست به فرزندان بیاموزند که سرزده وارد اتاق نشوند و اجازه بگیرند. در این راستا مادران دقت کنند هنگام نظافت بچه ها و نوزادان، کودکی دیگر بخصوص همجنس نظاره گر نباشد. از زمان خردسالی با اندام تناسلی و ران ها و سینه های طفل بازی نکنید.

نباید فرزندان را در محیط های خلوت، تنها با دیگری خصوصا خواهر و برادر آزاد گذاشت.

دختر ۶ ساله را مرد نامحرم بر دامن ننشاند و نبوسد.

نباید اندام دختر بچه ها در برابر دیگران عریان باشد.

در کودکان عشق و علاقه به نماز را ایجاد کنیم.

در سنین بالاتر از بلوغ و نشانه هایش دختر و پسر را آگاه کنیم.

۱۱- لوس کردن، کودکان را موجوداتی ضعیف و بی اراده بار می آورد.

۱۲- کودک را تحقیر نکنید.

۱۳- برای کودکان خود دعا کنید.

۱۴- تذکرات را با ملایمات بیان کنید تا سدی بین والدین و فرزندان نشود.

۱۵- اگر کودک در خانه مورد احترام باشد، کمتر از اوامر پدر و مادر سرپیچی می کند. احترام به کودک و حسن معاشرت پدر و مادر با وی یکی از اساسی ترین عوامل ایجاد شخصیت در کودک است.

۱۶- مربی خوب کسی است که خواسته های کودک را از راه های صحیح و با روش درست تعدیل کند.

۱۷- ایمان را در کودکتان تقویت کنید.

امام صادق علیه السلام می فرماید: احادیث اسلامی را به فرزندان خود هر چه زودتر بیاموزید، قبل از آنکه مخالفین بر شما سبقت گیرند و دل های کوکان شما را با سخنان نادرست خویش اشغال نمایند.

پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: وای بر فرزندان آخرالزمان از روش ناپسند پدرانشان، پدران مسلمانی که هیچ یک از فرائض دینی را به فرزندان نمی آموزند. به ناچیزی از امور مادی درباره آنها قانع اند. من از این مردم بری و بیزارم.

۱۸- از مچ گیری و رفتار سرورانه با کودکان بپرهیزید.

۱۹- فرزند را راستگو تربیت کنید. در خانه طوری رفتار کنید که اطفال به راستگویی عادت کنند.

۲۰- کودک را نترسانید زیرا ترس شخصیت کودک را از بین می برد و دچار اختلال روانی می کند.

۲۱- نوازش یکی از غذاهای روانی کودک است باید به اندازه کافی از آن تغذیه شود.

۲۲- زشتی گناه و تنفر مردم از گناهکار را به کودک بفهمانید.

۲۳- بستر بچه ها از ۶ سالگی از هم جدا باشد.

۲۴- تذکرات وقتی اثر دارند که والدین خود مجری و عامل آنها باشند. توجه داشته باشید فرزندان آنگونه که ما می خواهیم نمی شوند بلکه آن طوری که ما هستیم می شوند.

۲۵- بین نظم در خانه و بیرون فرق قائل شوید و اجازه دهید در خانه آزادانه بازی کنند.

۲۶- رفتارهای غیر منتظرانه کودکان را تا حدودی تحمل کنید.

حضرت علی علیه السلام می فرماید: زیاده روی در ملامت و سرزنش، آتش لجاجت را شعله ور می کند.

۲۷- در تذکر دیگران را به رخ او نکشید و کسی را با او مقایسه نکنید.

۲۸- از طریق داستان سرایی بسیاری از مفاهیم خوب را به کودک القا کنید.

۲۹- شیطنت کودک در خردسالی نشان دهنده زیادی عقل او در بزرگسالی است آن را سرکوب نکنید.

۳۰- کودکان خود را تشویق به ورزش نمایید.

۳۱- به فرزند خود قرآن بیاموزید.

۳۲- از متهم کردن اطفال به دروغ گویی خودداری کنید.

۳۳- حس کنجکاوی کودک را با حوصله ارضا کنید.

۳۴- در برابر فرزندان هیچ گاه مشاجره نکنید.

۳۵- کودکان از مرگ در هراسند بخصوص مرگ والدین.

۳۶- استعدادهای فرزندان را کشف کنید و آن ها را شکوفا کنید.

۳۷- از نظر مادی نه بی توجه باشید نه کودک را ارضا کنید هر دو خطرناک است.

۳۸- تنها نقطه امید و مایه شادی کودک، مهر پدر و مادر است روان او را مضطرب نسازید.

۳۹- مناسب تکامل کودک به او آزادی دهید و او را به اختیار خودش بگذارید.

۴۰- تربیت فرزند و آموزش واجبات از وظایف والدین است و کسانی که به این امر توجه ندارند مورد نکوهش هستند.

دوست کودک باشید و به او اهمیت دهید
دوست کودک باشید و به او اهمیت دهید

۴۱- دوست او باشید.

۴۲- فرصت عرضه ی بیشتری به او بدهید.

۴۳- او را مستقل بار بیاورید.

۴۴- از او یک «قهرمان» بسازید.

۴۵- کتاب های خوب بخوانید.

۴۶- دوستان خوبی برای خود برگزینید.

۴۷- از اشتباهات او چشم پوشی کنید.

۴۸- برای او وقت بگذارید.

۴۹- خود را جای او قرار دهید.

خب امیدواریم از ۹ نکته آخر و ۴۰ نکته اول استفاده کرده باشید و اطلاعات شما را بالا برده باشند.لذا بهترین کودک به شما توصیه میکند برای کودکان خود وقت بگذارید و بیشتر برای آنها آنلاین باشید و نه اینترنت .

فرزند شما دارایی شماست و – مثل هر دارایی و موجودی دیگر اگر از آن «حفاظت نکرده و تشویقش نکنید،» بعید نیست که به بدهی تبدیل خواهد شد. به همین سادگی!

آموزش‌های کودکان را از چه سنی شروع کنیم؟

آموزش‌های کودکان,آموزش زبان دوم,آموزش نقاشی

این نکته بسیار مهم را همه ما می‌دانیم که کودک زیر ۷ سال را نباید به طور  مستقیم آموزش داد و برای آموزش او باید از روش‌های تخصصی و عینی کمک بگیریم. همچنین همه ما می‌دانیم که آموزش تنها به آموزش‌های رسمی محدود نمی‌شود.

اولین آموزش‌ها در خانواده و در محیط آرام خانه شکل می‌گیرد. مانند آموزش خوب زندگی کردن، خوب حرف زدن و در کل آموزش چگونه درست اندیشیدن را باید از‌‌ همان روزهای نخست کودکی در نهاد کودک جای دهیم تا با رشد روحی و روانی و فیزیکی او این امر مهم نیز به تکامل برسد و بعد سایر آموزش‌های جانبی را شروع کنیم. شایان ذکر است که آموزش کودک در این سنین صرفا به صورت غیرمستقیم و بیشتر از طریق تحریک تمام حواس پنجگانه‌اش باید صورت بگیرد، چون کودک مانند ما تجربه لازم برای تمرکز در کلاس آموزشی رسمی را به دست نیاورده است و شاید تحمل کلاس آموزشی برایش خسته کننده وکسالت‌آور باشد. پس بهتر است آموزش‌ها در خلال بازی باشد تا برای کودک ایجاد علاقه و انگیزه کند. آموزش در این زمان بسیار دشوار و  مهم است زیرا ریشه‌های آموزش را به وجود می‌آورد و باید کاملا تخصصی و تکنیکی باشد.

 

آموزش زبان دوم

کودک از بدو تولد حس شنوایی فوق‌العاده‌ای دارد که به او اجازه می‌دهد اصوات مختلف را از هم تشخیص دهد. اگر از‌‌ همان بدو تولد با کودک با دو زبان صحبت کنیم او توانایی درک هر دو زبان  پیدا می‌کند. این کودک دیر زبان باز خواهد کرد زیرا با دایره وسیعی از لغات مواجه می‌شود که باید آن‌ها را پردازش کند و در نتیجه دیر زبان باز می‌کند وگاهی لغات دو زبان را با هم مخلوط می‌کند، ولی بعد از مدتی و  در صورت مداومت کار برایش عادی می‌شود. این حالت کاملا طبیعی است و در ۴- ۳ سالگی از بین می‌رود. این نکته را به یاد داشته باشید که هرگز برای آموختن یا حرف زدن یک زبان نباید به کودک فشار آورد. همیشه با کوچک‌ترین پیشرفتش او را تشویق کنید و در صورت ناکامی‌اش در هیچ صورتی نگرانی خود را به او نشان ندهید زیرا ممکن است در حرف زدنش دچار مشکل شود. البته بهتر است آموزش زبان دوم را پس از تکمیل زبان اول و کامل شدن دایره لغات کودک آغاز کنیم، زیرا کودک معمولا در ۳ تا5/3سالگی به این مهارت دست می‌یابد. می‌توان هم‌زمان با شروع مهدکودک آموزش زبان دوم را آن هم به طور غیرمستقیم آغاز کرد و آموزش مستقیم را با شروع مدرسه ادامه داد.

 

آموزش نقاشی

از ۲سالگی می‌توان آموزش رنگ‌ها را به کودکان آغاز کرد زیرا کودک از لحاظ روانی و جسمی رشد می‌کند، ماهیچه‌هایش قوی می‌شود و از نظر بینایی چشمش توانایی دنبال کردن و هدایت دست به هر سمتی را که می‌خواهد، دارد. کودکان معمولا سعی می‌کنند خطوطی را از چپ به راست رسم کنند. از آنجا که نقاشی آغازی برای نوشتن است، لازم است کودک را به کشیدن نقاشی تشویق کرد. بهترین سن برای شروع آموزش نقاشی با هدف  ایجاد خلاقیت در کودک و نه نقاشی کردن در پایان ۴‌سالگی است. منظور از آموزش نقاشی تنها فراهم کردن فضایی برای رشد خلاقیت بچه‌ها از جمله نقاشی است. حتی والدین خود می‌توانند عهده‌دار این امر باشند. می‌توانید از موسیقی، تئا‌تر، بازی، ‌قصه، شعر و… استفاده کنید و فضایی را به وجود آورید تا کودک‌تان خود را با زبان تصویر آشنا کند. نقاشی یک زبان بین‌المللی است؛ زبانی برای گفتن ناگفته‌ها. بهتر است کودک تا ۳ سالگی از گواش، آبرنگ و مداد شمعی برای نقاشی استفاده کند و از 4.5 سالگی به بعد از مدادرنگی استفاده کند. می‌توانید پایین دیوار اتاقش را سرتاسر مقوا بچسبانید و او را توجیه کنید که فقط در آنجا مجاز است نقاشی کند.

 

آموزش مهارت‌ها و ارزش‌های اجتماعی

مهارت‌های زندگی دائما تذکر دادن به کودک نیست؛ این‌که به او بگوییم مودب باش، جلوی بزرگ‌تر بایست، درست بخور، درست بشین، این‌طوری حرف نزن، این‌طوری حرف بزن، سلام کن، خداحافظی نکردی. این‌ها نه تنها مهارت‌ها را بالا نمی‌برد بلکه اعتماد به نفس آن‌ها را نیز پایین می‌آورد. او برداشتی را که ما از هر کدام از باید‌ها و نباید‌ها داریم را ندارد. پس باید به صورت تجربی بیاموزد که ادب یعنی چه؟ تربیت یعنی چه؟ هرچقدر ما برایش توضیح دهیم او به درک درست نمی‌رسد و باید تجربه کند. اگرکودک ما سلام نکرد یا خداحافظی را فراموش کرد نشانه آن نیست که او بی‌ادب است و بی‌ادب می‌ماند. او هنوز درک درستی از این واژه‌ها ندارد یا شاید زمان استفاده مناسب از آن را نمی‌داد. در هر صورت او را به اجبار وادار به کاری که میل به انجام آن ندارد، نکنید. برای آموزش او روش ترغیب وتشویق بسیار مناسب است. هیچ‌ وقت برای انجام ندادن رفتارهای اجتماعی احساس شرم و گناه به او ندهید و از جملاتی مانند بد و زشت است و گناه و… استفاده نکنید. برای انجام کاری اصرار و خواهش نکنید چون نتیجه‌ای نخواهد داشت یا اگر هم داشته باشد موقتی است و زود از بین می‌رود.

 

آموزش موسیقی

بر اساس پژوهش‌های بسیار، درک موسیقی از دوران جنینی آغاز می‌شود. اما دریافت علائم صوتی و واکنش‌های ناشی از آن زمانی است که کودک قادر به تحلیل و تفکیک صدا‌ها و آوا‌هاست. بسیاری از کار‌شناسان آموزش و نیز روان‌شناسان در پی تحقیقات پژوهشگران بهترین سن آموزش موسیقی به کودکان را ۲ تا ۸ سالگی می‌دانند؛ البته باز هم به روش غیرمستقیم.

 

آموزش ورزشی

یکی از رشته‌های ورزشی مناسب برای سنین زیر پیش دبستان ژیمناستیک است تا مهارت‌ها و هماهنگی‌های حرکتی کودک تقویت شود. در بسیاری از مهد‌ها و باشگاه‌ها این کلاس‌ها دایر است و والدین می‌توانند از ۴ سالگی فرزندشان را در این کلاس‌ها ثبت‌نام کنند. البته از این سنین می‌توان کودک را با شنا نیز آشنا کرد.

تاثیر ردیف های آواز ایرانی بر روی حالات عاطفی و روحی انسان

Image result for ‫تاثیر ردیف های آواز ایرانی بر روی حالات عاطفی و روحی انسان‬‎

موسیقی مانند هر نوع تغذیه جسمی و روحی با وضعیت و شرایط مخاطب خود معنا پیدا می کند.  یک موسیقی مشخص همزمان در دو نفر می تواند حس کاملا متفاوتی را ایجاد کند اما با این وجود عده ای معتقدند هر دستگاه با توجه به گوشه های اصلی آن حالات متنوع عاطفی از جمله آرامش و تحرک، عشق و فراق، حزن و نشاط، وجد و دلدادگی، امید و ناامیدی را توصیف می کند.

به عبارت دیگر هر نوع دستگاه آوازی را می توان بر اساس موقعیت زمانی، مکانی و حال درونی فرد، در تمام اوقات روز یا شب، در فصول مختلف یا در طول سالهای زندگی، نواخت، خواند یا شنید. اما بسیاری از اساتید موسیقی ایرانی در مورد ویژگی های عاطفی و احساسی جاری در مایه های موسیقی ایرانی نظرهای متنوع و متفاوتی دارند که در مجموع، حالت های عاطفی دستگاه های آوازی موسیقی ایرانی، به صورت زیر بیان گردیده است:

دستگاه ماهور: مایه های اصلی آن، آرامش بخش، متعادل و با ثبات است و از هرگونه تنش، نگرانی و هیجان زدگی دور می باشد و می تواند انسان را در حالتی متعادل، پایدار، خوش بین، توانا و شاد نگه دارد؛ به عبارتی موجب انبساط روانی می گردد.

دستگاه چهارگاه: مایه های چهارگاه مستعد برون گرایی، سرزندگی و وجد است. میل به دلاوری، آزادی و وسعت نظر دارد. مناسب پای کوبی، بزرگ منشی و رجزخوانی است.

دستگاه راست پنجگاه: سبب دلگرمی، خوش بینی، مهربانی و صمیمیت می گردد.

دستگاه شور: حالت مایه های این دستگاه، جدی، حساس و مستعد حزن است. دلتنگی و گلایه را با روحیه ای انتقادی به خوبی بیان می کند. استفاده به هنگام از مایه های شور به خوبی اندوه را تخلیه می کند و از شدت نگرانی می کاهد.

دستگاه همایون: حالت سرخوش، دلداده، عشق، امید و دلبستگی دارد.

دستگاه سه گاه: در بیان اندوه و ناکامی عمیق توام با احساس پشیمانی، گناه و از دست دادگی موفق است. حزن ناشی از فقدان را به خوبی تخلیه می کند، همچنین در بیان بی وفایی و مرور آلام زندگی موثر است.

دستگاه نوا: شکوهی ملایم توام با تمنا و نیاز دارد، متانت و حجب را برمی انگیزد.

منبع: کتاب بهداشت حنجره و آواز اثر دکتر ممر اندواری

عناصر صوت در موسیقی

Related image

زیر و بم یا ارتفاع صوت در موسیقی

ارتفاع صوت، زیر و بم بودنِ آن نسبت به دیگر اصوات است. بی تردید متوجه شده اید که اغلب مردان با صدایی بم تر از زنان و کودکان صحبت می کنند و آواز می خوانند. هنگام خواندن یک ترانه نیز واژه ها نسبت به یکدیگر با زیر و بم های متفاوتی ادا می شوند. گفتار، بدون زیر و بم خسته کننده است و بدتر آن که بدون صداهای زیر و بمِ گوناگون، موسیقی به معنایی که می شناسیم وجود نخواهد داشت.

زیر و بمِ صداها با بسامدِ (فرکانس) نوسان های آن تعیین می شود. هر چه نوسان تندتر، صدا زیرتر، و هرچه کندتر، صدا بم تر خواهد بود. بسامدِ نوسان بر حسب سیکل در ثانیه سنجیده می شود. در پیانو، بسامدِ زیرترین صدا، 4186 سیکل در ثانیه است و بم ترین صدا بسامدی حدود 27 سیکل در ثانیه دارد.

به طور عام، هر چه شیء نوسان کننده کوچک تر باشد، نوسانی تندتر خواهد داشت و صدای حاصل از آن زیرتر خواهد بود. از میان دو سیم که درازای متفاوتی دارند (و کشیدگی و قطرشان یکسان است) سیم کوتاه تر با زخمه زدن صدایی زیرتر ایجاد می کند. سیم های به نسبت کوتاه ویولون، صداهایی زیرتر از سیم های طویل کنترباس پدید می آورد.

صدایی که دارای زیر و بم یا ارتفاع معین باشد، صدای موسیقایی نامیده می شود. چنین صدایی دارای بسامد معین، برای نمونه 440 سیکل در ثانیه، است. نوسان های یک صدای موسیقایی، دقیق است و در فواصل زمانی منظم و یکسان به گوش می رسد. از سوی دیگر، سر و صداها (صدای ترمز اتومبیل یا سنج) زیر و بمِ معینی ندارند و از نوسان هاییی نامنظم پدید می آیند.

فاصله در موسیقی

دو صدای موسیقایی هنگامی متمایز به گوش می رسند که زیر و بمیِ آنها متفاوت باشد. تفاوت زیر و بمی یا ارتفاع دو صدای موسیقایی فاصله نامیده می شود. زمانی که فاصله ی میان دو صدا یک اکتاو باشد، آن دو کیفیتی بسیار مشابه خواهند داشت. در این حالت، بسامد صدای زیرتر دو برابر دیگری است؛ برای نمونه، اگر بسامد صدای بم تر 440 سیکل در ثانیه باشد، بسامد صدای دیگر 880 سیکل در ثانیه خواهد بود. به همین ترتیب، بسامد صدایی که یک اکتاو بم تر از صدای بمِ این مثال باشد، 220 سیکل در ثانیه است. هنگامی که دو صدا با فاصله ی اکتاو همزمان به صدا در آیند، چنان در هم می آمیزند که به نظر می آید در صدایی واحد ادغام می شوند.

فاصله اکتاو در موسیقی دارای اهمیت است. این فاصله، فاصله میان نخستین و آخرین صداهای تشکیل دهنده گام معروف موسیقی است. گام زیر ر ا کند و آرام(از چپ به راست) بخوانید: دو – سی –لا –سل –فا– می– ر– دو

می بینید که با رسیدن به “دو”ی بالایی –که “دو”ی پایین را مضاعف می کند- فاصله اکتاو را با هفت صدا که هر کدام زیر و بمیِ متفاوتی دارند پر کرده اید. حرکت شما به بالا، پیوسته و مانند صدای آژیر نیست؛ شما اکتاو را با تعداد معینی از صداها پر می کنید. اگر از “دو”ی بالا شروع کنید و گام را به سمت بالا ادامه دهید، هرکدام از صداهای هفت گانه، در اکتاوی بالاتر نیز مضاعف خواهند شد. این گروه هفت صدایی، اساس موسیق در تمدن غرب بوده است. صداهای هفت گانه با شستی های سفید پیانو نواخته می شوند. با گذشت زمان، پنج صدا به هفت صدای اصلی افزوده شد. این صداها، با شستی های سیاه پیانو نواخته می شوند. تمام صداهای دوازده گانه مانند هفت صدای اصلی در اکتاوهای بالاتر و پایین تر از خود “مضاعف” می شوند. هرکدام از صداها “وابستگانی نزدیک” در 1، 2، 3 یا چند اکتاو دورتر دارد. (در موسیقی غیرغربی، اکتاو ممکن است به تعداد دیگری از صداها تقسیم شود (برای نمونه، 17 یا 22 صدا).

فاصله ی میان بم ترین و زیرترین صداهایی که یک آوازخوان یا ساز می تواند اجرا کند، وسعت صوتی یا به طور ساده “وسعت صوتی” نامیده می شود. وسعت صدای کسی که تعلیم آواز ندیده است بطور معمول میان 1 یا 2 اکتاو و وسعت صوتی پیانو بیش از هفت اکتاو است. هنگامی که دو آوازخوان زن و مرد یک ملودی را با هم می خوانند، اغلب آن را به فاصله یک اکتاو از یکدیگر اجرا می کنند.

بنابراین می بینیم که آهنگساز می تواند حس و حالتی ویژه را به کمک صداهای بسیار زیر یا بسیار بم در موسیقی اش بیافریند. برای نمونه، صداهای بم می توانند حزن و اندوه یک مارش عزا را فزونی بخشند و صداهای زیر یک رقص را شادتر و سرزنده تر می کند. اوج گیریِ مداوم به سمت صداهای زیرتر، اغلب بر تنش و هیجان موسیقی می افزاید.

گرچه موسیقی متعارف و آشنا برای ما بیشتر مبتنی بر صداهایی با زیر و بمِ معین است، اما صداهایی بدون زیر و بمِ معین-مانند صدای طبل بزرگ و سنج- ایفاگر نقش مهمی در جنبه ی ریتمیک موسیقی هستند. در مناطقی از آفریقا صدای طبل ها، که فاقد زیر و بمِ معین است، اهمیت بسیار دارد و با پیشرفت های نو در موسیق الکترونیک، این صداها اندک اندک در موسیق غرب نقشی بنیادی ایفا می کنند.

دینامیک صوت در موسیقی

میازن شدت صدا در موسیقی، دینامیک نامیده می شود. شدت صدا بستگی کامل به دامنه نوسانی دارد که آن را پدید می آورد. هر قدر سیم گیتار شدیدتر نواخته شود(هرچه از وضع تعادلش دورتر کشیده شود) صدای پدید آمده قوی تر خواهد بود. هنگامی که سازها قوی تر یا ملایم تر نواخته شوند یا تعداد سازهای همنواز تغییر کند، تغییری دینامیکی پدید خواهد آمد؛ چنین تغییری ممکن است تدریجی یا ناگهانی صورت گیرد. افزایش تدریجی شدت صدا، به ویژه هنگامی که با افزایش ارتفاع صوت همراه باشد، اغلب هیجان آفرین است. از سوی دیگر، کاهش تدریحی شدت صدا می تواند حسی از سکون و آرامش را به شنونده انتقال می دهد.

اجراکننده ی موسیق می تواند با اجرای قوی تر یک صدا نسبت به صداهای مجاور، آن را موکد سازد. تاکیدی از این نوع را “تایید دینامیکی” یا “آکسان” می نامیم.

دگرگونی های ماهرانه و ظریف دینامیکی می تواند به اجرای موسیقی روح و حالت ببخشد. این دگرگونی ها گاه در نت نویسی قطعه معین شده اند، اما اغلب چنین نیست و اجراکننده است که با احساسات خود در موسیقی روح می دهد.

در 150 سال اخیر، پیشرفت در ساخت سازهای موسیقی سبب پهناور شدن گستره دینامیک در موسیقی غرب شده است. در واقع امروزه دستگاه های الکترونیک، دینامیک را چنان قوی ساخته اند که گاه آزاردهنده و عذاب آور است.

تعیین دینامیک نیز مانند بسیاری دیگر از عناصر موسیقی مطلق نیست. هر صدا نسبت به صداهای مجاورش دینامیکی- ملایم یا قوی – دارد. قوی ترین صدای یک ویولنِ تک در مقایسه با دینامیک یک ارکستر کامل بسیار ضعیف است، اما همین صدا می تواند در چاچوب موسیقیِ تکنوازی بسیار قوی باشد.

رنگ صوت در موسیقی

حتی هنگامی که دو ساز مختلف، صدایی واحد را با دینامیکی یکسان بنوازند نیز صدایشان را از یکدیگر تشخیص می دهیم. کیفیتی که صدای آنها را از هم متمایز می کند، رنگ صوتی یا تمبر نامیده می شود. رنگ صوتی با واژه هایی همچون روشن، تیره، درخشان، نرم و غنی توصیف می شود.

دگرگونی رنگ صوتی نیز مانند دگرگونی دینامیک، تنوع و تضاد می آفریند. هنگامی که ملودیی با یک ساز و سپس با سازی دیگر نواخته می شود، تاثیرهای بیانی متفاوتی پدید می آورد که به سبب رنگ صوتی ویژه هرکدام از آن سازها است. از سوی دیگر، رنگ های صوتی متضاد ممکن است برای برجسته نمایی یک ملودی تازه به کار گرفته شوند.

رنگ های صوتی می توانند حس پیوستگی نیز پدید آورند، تشخیص یک ملودی که گاه در قطعه شنیده می شود هنگامی آسان تر است که هربار با همان ساز یا سازهای قبلی نواخته شود.

علاوه بر این رنگ صوتی با تغییر تعداد نسبی سازها یا خط های آوازی اجراکننده ملودی نیز دگرگون می شود.

منبع: کتاب درک و دریافت موسیقی اثر راجر کیمی ین، ترجمه حسین یاسینی

موسیقی کودکان در متد ارف

Image result for ‫موسیقی کودکان در متد ارف‬‎

متد ارف

کارل ارف (1895-1982) آهنگساز آلمانی و مربی روش منحصر به فرد آموزش موسیقی به کودکان را به وجود آورد. ارف موسیقی ایده آل برای کودکان را اینگونه تعریف می کند: “موسیقی کودکان هرگز تنها حرکت، رقص، و آواز نیست بلکه به معنی مشارکت فعال گوش است.” ارف عقیده داشت: ” اول تجربه ناخودآگاه، سپس یادگیری آگاهانه” بر اساس این ایده ، رویکرد ارف ایجاد درک درستی از مفاهیم و مهارت ها از طریق ارتباط  دادن کودک  با موسیقی به شکل تجربی در تمام سطوح می باشد. این سطوح عبارتند از گفتار/شعر و ترانه، آواز خواندن، حرکت، اجرا، و نواختن آلات ضربی و غیرضربی می باشد.

فلسفه ارف تشویق کودکان به تجربه موسیقی در سطح درک خود می باشد. کودکان به یادگیری در محیط طبیعی خود و از بازی کردن سوق داده می شوند. در این دوره به کودکان مجال داده می شود تا رفتارهای بداهه داشته باشند و به این ترتیب موسیقی را کشف کنند.

همچنین استفاده از موسیقی محلی و قومی در موسیقی کودکان از نظر ارف لازم و مفید است.

 

نگاه زیرچشمی به یک کلاس درس ارف: (یک کلاس 30 دقیقه)

“به من بگو، من فراموش کرده ام … به من نشان بده، آهان یادم اومد… فهمیدم.” کارل ارف

درس ارف ممکن است با گوش دادن به یک داستان کوتاه آغاز شود و از کودک خواسته شود که با یکی از آلات موسیقی صدای باران و یا صدای جاری در داستان را بنوازد. از گروه دیگری می تواند خواسته شود که یک صدای شاد را اجرا کند. معلم داستان را دوباره می خواند و این بار جلوه های صوتی توسط کودکان به داستان اضافه می شود. انواع ابزارها در اختیار کودکان قرار می گیرد.

 

عناصر متد ارف

فلسفه ارف آموزش موسیقی برای همه افراد است. ارف اساسا یک رویکرد فعال تجربه موسیقی است. ارف، خلاقیت را از طریق پاسخ طبیعی دانش آموز به موسیقی تشویق می کند.

 

1. ریتم

ارف با ریتم آغاز می شود به این دلیل که اساسی ترین عنصر است. کودک از این طریق الگوهای گفتاری طبیعی را می آموزد. برای کودک، صحبت کردن، آواز، موسیقی و حرکت همه به طور طبیعی به هم متصل است. مربی سپس کودکان را به خلاقیت سوق می دهد. با ارتباط دادن الگوهای گفتاری به ریتم، کودک می تواند استاد ریتم مورد نیاز را درک کند. همین مسئله به طور طبیعی به الگوهای ریتم بدن و حرکت در پاسخ به موسیقی نیز منجر می شود.

 

2. ملودی

ملودی نیز به همین شیوه تدریس می شود. توسعه فواصل ساده از رزین های طبیعی از کلمات. ترکیب این فواصل یک ملودی می سازد. این ملودی سپس می تواند توسط آلات موسیقی نواخته شود. همان طور که ارف گفته است: ” اول تجربه ناخودآگاه، سپس یادگیری آگاهانه” تنها پس از بازی است که نتیجه آموزش ها نمود پیدا می کند.

 

3. بداهه

بخش الزامی و جدانشدنی از بازی و تجربه به روش ارف عنصر بداهه است. عنوان بداهه از نظر بزرگسالان ترسناک بنظر می آید،  آزاد گذاشتن کودکان بدون هیچ قانونی! اما مربی در مرزهای مشخصی به کودک اجازه می دهد تا ریتم، ملودی و حرکت ایجاد کند.